24 Ιουνίου, 2017

 

 

 


  
 

ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ
#55

3/2017

 

 

 

Θα το βρείτε σε βιβλιοπωλεία
και περίπτερα των εξαρχείων 
και σε αυτοδιαχειριζόμενους
κοινωνικούς χώρους.
[Αναλυτικά τα σημεία διακίνησης]


Για ταχυδρομική αποστολή του 
τρέχοντος ή παλαιότερων τευχών 
στείλτε mail στο
antifascripta@yahoo.com

 

 

 



 

ΞΑΝΑΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ
 

Martin Lux
  ANTIFASCIST '77
Σύντομη ιστορία του
βρετανικού αντιφασισμού
σε πρώτο πρόσωπο (1970-1980)

από τις εκδόσεις antifa scripta
  Ιούνης 2017

 

 

 

 


 

Πως να φτιάξετε έναν antifa πυρήνα
τεύχος 30, 27/3/2012

Για αρχή μη διστάσετε να παραδεχτείτε ότι ο κόσμος μας είναι πιο περίπλοκος απ’ όσο αντέχουν τα κουράγια σας. Αυτή η περιπλοκή μπορεί να γίνει κομματάκι πιο αντιμετωπίσιμη αν βρει απέναντί της δοκιμασμένα εργαλεία. Υιοθετείστε άφοβα την ταξική ανάλυση, βάλτε στο κέντρο των αναζητήσεών σας την εργασία και την εκμετάλλευσή της κι εξετάστε κάθε πράγμα που σας φαίνεται βουνό καταπιανόμενοι με την ιστορία του.



Προσπαθήστε πάση θυσία να μείνετε όσο πιο μακριά γίνεται από την ιδεολογική πρωτοκαθεδρία της ελληνικής αριστεράς, έργο αρκετά πιο δύσκολο απ’ όσο αρχικά φαίνεται. Να έχετε στο μυαλό σας ότι η ισχύς της ελληνικής αριστεράς δεν εξαντλείται μόνο στους πολιτικούς σχηματισμούς που δηλώνουν πρεσβευτές της, αλλά επεκτείνεται (ως αντιλήψεις και ως πρακτικές) στο σύνολο σχεδόν του πολιτικού φάσματος.



Κατά συνέπεια αν πιάσετε τον εαυτό σας να αντιγράφει την ανάλυση της αριστεράς μην πάτε να την γλιτώσετε, αλλάζοντας προς το επαναστατικότερο τη φρασεολογία που χρησιμοποιείτε. Ο εξτρεμισμός δεν ήταν ποτέ απλώς ζήτημα κοφτερών λέξεων - η επικινδυνότητά του προέκυπτε από την εκρηκτική κατανόηση του κόσμου και των λόγων για να του αντιτεθείς. Προσπαθήστε να βρείτε τέτοιους λόγους για σημερινή χρήση. Αν το κάνετε με πείσμα, θα ανακαλύψετε γρήγορα ότι οι λόγοι της αριστεράς είναι εχθρικοί προς την αυτονομία του προλεταριάτου - άρα για αυτό το τελευταίο η αντι-εξουσία δεν είναι ιδεολογία, αλλά προϋπόθεση επιβίωσης. Ένα μερίδιο αυτής της ευθύνης ανήκει σε σας.   



Συμφιλιωθείτε με την ανάγνωση εφημερίδων σε καθημερινή βάση. Δώστε έμφαση στα δημοσιεύματα για τις κατευθύνσεις του πολιτικού συστήματος και της δημόσιας τάξης, τσαλαβουτήστε στις αναλύσεις περί κρίσης και επανοργάνωσης της εργασίας, μην προσπερνάτε ελαφρά τη καρδία τις εξελίξεις στον κόσμο της μαφίας. Με φανατισμό πρωτοχριστιανού κυνηγήστε κάθε αναφορά στις διακρατικές σχέσεις του ελληνικού κράτους, στις συμμαχίες και στις αντιπαλότητές του, στη γεωπολιτική του κατάσταση και στις σχετικές αναλύσεις ελληνικών και ξένων think tank. Σε καμία στιγμή της συμφιλιώσής σας μη νομίσετε ότι αυτός είναι ο τρόπος για να οδηγηθείτε στην Αλήθεια. Το κέρδος που θα αποκομίσετε συνίσταται, πρώτα και κύρια, στην εξοικείωση με την κρυπτική γλώσσα των αφεντικών και στην εισαγωγή στα προβλήματα τους. Η αποκωδικοποίησή των όσων διαβάζετε είναι δική σας δουλειά - μην αυταπάστε ότι θα σας προσφερθεί έτοιμη...



Εντωμεταξύ καλλιεργήστε τη συνήθεια να καταφεύγετε σε γνώμες, καταγραφές, αφηγήσεις, αναλύσεις κι άλλων εκτός από τις δικές σας και των διπλανών σας. Κοινώς, εντάξτε το διάβασμα βιβλίων ως βασικό προαπαιτούμενο για τη συγκρότηση και τη μετέπειτα πορεία σας. Είναι πιθανόν να είστε έξυπνοι τύποι, αλλά όσο έξυπνοι και να 'στε ο κόσμος που ζείτε δε φτιάχτηκε από τότε που εσείς αρχίσατε να έχετε ανησυχίες. Ο κόσμος μας είναι προϊόν μιας συγκεκριμένης ιστορικής διαδικασίας. Αυτό που οι περισσότεροι το αποδίδουν στο Θεό, εμείς το πιστώνουμε στην ταξική πάλη. Οφείλετε να μελετήσετε αυτή τη διαδικασία. Ακόμη, όμως, κι αν την καταλάβετε πολύ καλά, μην προσπαθήσετε να αντιπαλέψετε το σημερινό κόσμο με τη γνώση για το χτες. Εκτός του ότι θα αποτύχετε στις τακτικές σας κινήσεις θα έχετε υποστεί και μια στρατηγικότερη ήττα: θα νομίζετε ότι η ιστορία θα σας κάνει τη χάρη να προσαρμοστεί στις δικές σας σημερινότατες διανοητικές και πολιτικές αδυναμίες.



Η αυτονομία της σκέψης στην πίσω της πλευρά γράφει αυτονομία της δράσης. Επιμείνετε με προσήλωση στο μικροεπίπεδο του χώρου (στη γειτονιά , στο σχολείο, στην πλατεία) και χτίστε συναισθηματικές, ψυχολογικές και πολιτικές άμυνες στην εννόηση του χρόνου ως διαρκές παρόν. Το πρώτο θα σας προσφέρει μια πλούσια οπτική για το είδος και την ποιότητα των σχέσεων που πολλαπλασιαζόμενες ονομάζονται ελληνική κοινωνία, θα σας αποκαλύψει τις αδυναμίες σας και τελικά θα σας εφοδιάσει με τον απαιτούμενο ρεαλισμό. Το δεύτερο θα σας προφυλάξει από την τυραννία του γεγονότος, την ενασχόληση με θέματα και καταστάσεις που σας προσγειώθηκαν ουρανοκατέβατα και τελικά θα σας πιέσει να αντιληφθείτε τον εαυτό σας και τη δράση σας ως προϊόν του ιστορικού Χρόνου.



Δοκιμάστε να αποσυνδέσετε την επιτυχία των λόγων και των έργων σας από το πλήθος των ανθρώπων που τα επικροτούν. Μολονότι πρόκειται για έναν καθόλου δημοφιλή τρόπο να κάνεις πολιτική, έχει ωστόσο πράγματα να προσφέρει: δημιουργεί εμπιστοσύνη στις δυνάμεις σας, περιορίζει το άγχος για το τι θα πει “ο κόσμος / η κοινωνία / ο πολιτικός περίγυρος” και τελικά χτίζει μια δυνατότητα αυτόνομης αντικαπιταλιστικής οργάνωσης. Στο βαθμό που λέτε και κάνετε πράγματα της προκοπής, το αρχικό “μειονέκτημα” θα εξελιχτεί στο μεγάλο σας πλεονέκτημα.



Συντονίστε τις διανοητικές και φυσικές σας ικανότητες στον αντιφασιστικό αγώνα. Αφιερώστε τους υλικούς και ψυχολογικούς σας πόρους σε κοινούς σκοπούς, στρατεύστε το μυαλό και τα χέρια σας. Κάντε πράξη τις αποφάσεις σας, επιδοθείτε σε σκληρή αυτοκριτική και φτου κι απ’ την αρχή. Κοιτάξτε παράλληλα ν’ απελευθερωθείτε απ’ την αγωνία να γίνετε πολλοί. Οι μεγάλοι αριθμοί πολλές φορές γεννούν μεγάλες ψευδαισθήσεις. Μην προσπαθείτε να συμβιβάσετε απόψεις μεταξύ τους ασυμβίβαστες. Αν αντιληφθείτε ότι η μέθοδος της με-το-ζόρι ομοφωνίας γεννάει τέρατα, προτιμήστε να οργανωθείτε στη βάση της συλλογικής δέσμευσης και της maximum πολιτικής συμφωνίας. Ίσως να χάσετε λίγο σε πρεστίζ, αλλά ίσως επίσης εξελιχτείτε σ’ ένα λειτουργικό σύνολο.


 


Περιφρονήστε μεγαλόφωνα την ιδέα ότι οι πολεμικές τέχνες αποτελούν κάποιου είδους οντολογικό συστατικό του αντιφασισμού. Η πολιτική οργάνωση δεν υποκαθίσταται από τεχνικές ικανότητες, είτε αυτές αφορούν τη γνώση του να βαράς, είτε τη γνώση του να στήνεις αφίσες. Παρόλα αυτά καμία γνώση δεν είναι για πέταμα! Ώστε και η γνώση του να βαράς και η γνώση του να στήνεις αφίσες μπορούν να αποτελέσουν χρήσιμα εργαλεία, αν είναι ενταγμένα σε συλλογικούς πολιτικούς σκοπούς. Μην ξεχάσετε ποτέ ότι ο αντιφασιστικός αγώνας είναι ταξικός αγώνας. Κατά συνέπεια έχει ανάγκη από τη συστράτευση όλων των υποκειμένων που απαρτίζουν την τάξη μας, άσχετα από φύλο, φυλή, ηλικία, σωματικές και διανοητικές ικανότητες.



Μην επιχειρείτε να πείσετε τους μικροαστούς, τους ρατσιστές, τα κομματόσκυλα. Μη σταματάτε να επιτίθεστε και να ειρωνεύεστε την “ελληνική κοινωνία”, ως μεταφυσική ενότητα. Η γνώμη ότι τέτοια υποκείμενα μπορούν να αλλάξουν ιδέες ή να πειστούν για τα δίκια του αντιφασισμού είναι μια αντιιστορική και αντιυλιστική γνώμη. Κάθε φορά που πάτε να λοξοδρομήσετε επαναλάβετε είκοσι δύο φορές τη φράση “υλικοί λόγοι” και επανέλθετε - όπερ μεθερμηνευόμενο σημαίνει ότι κάθε υποκείμενο έχει λόγους να είναι ή να μην είναι ρατσιστής, λόγοι που συνδέονται με τη σκληρή υλική πραγματικότητα. Ακόμη κι αν εκδόσετε δεκάδες χιλιάδες αφίσες με ατράνταχτα επιχειρήματα, η υλική πραγματικότητα θα μείνει ασυγκίνητη. Επομένως τα όσα λέτε δε θα πρέπει να στοχεύουν στην καθαρή Αλήθεια, αλλά σ' ένα διπλό σκοπό: να οργανώσουν εκείνους που έχουν τους ίδιους με σας λόγους να είναι αντιφασίστες και την ίδια στιγμή να ανανεώσουν το μίσος για τον αντίπαλο.



Αφού φάτε τα πρώτα στραπάτσα κι αρχίσετε να αμφιβάλλετε για την αποτελεσματικότητά των συμβουλών μας, ακολουθήστε μια τελευταία που συνήθιζε να λέει ο Λένιν: “Σύντροφοι, ειρωνεία κι υπομονή”!



Κουράγιο! Έχετε φτιάξει έναν antifa πυρήνα!