21 Σεπτεμβρίου, 2017

 

 

 


  
 

ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ
#56

6/2017

 

 

 

Θα το βρείτε σε βιβλιοπωλεία
και περίπτερα των εξαρχείων 
και σε αυτοδιαχειριζόμενους
κοινωνικούς χώρους.
[Αναλυτικά τα σημεία διακίνησης]


Για ταχυδρομική αποστολή του 
τρέχοντος ή παλαιότερων τευχών 
στείλτε mail στο
antifascripta@yahoo.com

 

 

 



 

ΞΑΝΑΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ
 

Martin Lux
  ANTIFASCIST '77
Σύντομη ιστορία του
βρετανικού αντιφασισμού
σε πρώτο πρόσωπο (1970-1980)

από τις εκδόσεις antifa scripta
  Ιούνης 2017

 

 

 

 


 

ΕΥΠ is nothing κι άλλες ενδιαφέρουσες διαρροές
τεύχος 21, 25/1/2011

Το διανοητικό κενό των υπηκόων γίνεται χάσμα απύθμενο όποτε στην πλοκή των παραμυθιών που τους σερβίρονται προστίθεται και λίγη τεχνολογία. Το τελευταίο τεχνοπρακτορικό παραμύθι το γνωρίζουμε όλοι: τα κράτη λέει τρέμουν τις διαρροές του Wikileaks σαν τον τελευταίο κατεργάρη που πιάστηκε νύχτα στο κοτέτσι αγκαλιά με την παχύτερη κότα. Και πιο πρόσφατο στον μακρύ κατάλογο των διαρροών το παράδειγμα της Ελλάδας και του αγαπητού κυρίου Χρυσοχοΐδη. Που τι έκανε ο αθεόφοβος; Πήγε κι είπε στον Αμερικανό πρέσβη ότι “η ΕΥΠ είναι τίποτα” (μιας και το 'φερε η κουβέντα, αυτό στα αγγλικά πως είναι; “eip is nothing”;).

Δεν λέμε ότι το οντολογικό status της ΕΥΠ είναι δίχως ενδιαφέρον. Το ακριβώς αντίθετο. Μόνο που δεν θα προλάβουμε να ασχοληθούμε. Γιατί εκεί δίπλα στο “eip is nothing” και επειδή μεγάλη η χάρη των διαρροών, μάθαμε επιπλέον ότι “οι Αμερικανοί διπλωμάτες στην Αθήνα”, τον Δεκέμβριο του 2009, επεσήμαναν στους Έλληνες αρμόδιους τους “κινδύνους” που περιστρέφονται γύρω από “άτομα ειδικού ενδιαφέροντος”, “κυρίως από το Ιράκ” που θα μπορούσαν να “ριζοσπαστικοποιηθούν σε κάποιο από τα πολλά υπόγεια τζαμιά” που υπάρχουν στη χώρα.

Αποκάλυψη κι αυτή, ε; Εμείς βέβαια κάτι τέτοια τα λέμε εδώ και κάτι χρόνια, δίχως αφανή χρηματοδότηση μέσω Visa, δίχως υψηλό IQ και δίχως λευκό μαλλί. Και για να μην τραβιόμαστε με τα παλιά τεύχη, στη σελίδα 6 του προηγούμενου τεύχους γράφαμε:

 

 

Αυτό το “πρόβλημα” [της “ισλαμικής τρομοκρατίας”], δουλεμένο ήδη με φρικτά αποτελέσματα στα περισσότερα κράτη της “πολιτισμένης” Δύσης θα καλπάσει στο άμεσο μέλλον και α) Θα στριμώξει ακόμη περισσότερο τους μουσουλμάνους εργάτες στην Ελλάδα. β) Θα γεννήσει καινούριες αρμοδιότητες και θα εξοπλίσει με ακόμη πιο ισχυρές εξουσίες τους κατασταλτικούς μηχανισμούς. γ) Θα υπονοεί συνεχώς ότι κάποιου είδους “τυφλό” χτύπημα είναι προ των πυλών. Κι αν λάβουμε υπ' όψη τη διεθνή εμπειρία, αυτό το τελευταίο, περισσότερο θα πρέπει να εκλαμβάνεται ως κρατική επιδίωξη και σχεδόν καθόλου ως γνήσιος φόβος.

 

Είδατε; Εδώ οι ανυπόληπτοι συντάκτες του περιοδικού που κρατάτε στα χέρια σας βλέπουν το “πρόβλημα της ισλαμικής τρομοκρατίας” να καλπάζει στο μέλλον και εντοπίζουν και ορισμένες πρακτικές χρήσεις που θα μπορούσε να βρει από μεριάς των ελληνικών υπηρεσιών κάθε είδους. Και λίγες μέρες μετά, εκεί στην απ' όξω, τσουπ! να σου κάτι “πυρήνες εν υπνώσει” αλά ελληνικά στις διαρροές του Wikileaks!

Όσον αφορά το θέμα της “ισλαμικής τρομοκρατίας”, έχουμε σταματήσει να θεωρούμε επιτεύγματα κάτι τέτοιες προβλέψεις. Αντιμετωπίζουμε τα γεγονότα που τις επαληθεύουν σαν κάτι που “είναι όπως είναι”, σαν απότοκο μιας πάγιας κρατικής ιδεολογικής στρατηγικής που κρατάει πολλά χρόνια, τουλάχιστον από την ημέρα που γκρεμίστηκαν οι δίδυμοι πύργοι και ξεκίνησε η “εκστρατεία εναντίον του άξονα του κακού”. Και αυτός είναι άλλωστε ο τρόπος που μπορούμε να τα γνωρίζουμε κάτι τέτοια δίχως καμιά ανάγκη διαρροών. Γιατί τα λένε οι ίδιοι χρόνια τώρα! Να για παράδειγμα ένα δημοσίευμα ηλικίας οκτώμισι ετών, παρμένο στην τύχη από την ατέλειωτη σειρά των σχετικών δημοσιευμάτων:

       Ελευθεροτυπία, Σάββατο 11/5/2002

      
Βλέπει ισλαμική τρομοκρατία ο Χρυσοχοΐδης

 στη συνάντηση υπουργών Αδριατικής - Ιονίου

 Η δήλωση του Έλληνα υπουργού, που [μετά τη συνάντηση] δεν έδωσε συνέντευξη τύπου και δεν δέχθηκε ερωτήσεις, αναφέρει τα εξής: “Συνήλθε σήμερα η σύνοδος της Πρωτοβουλίας Αδριατικής - Ιονίου με κεντρικό θέμα την τρομοκρατία και την αντιμετώπισή της. Συμφωνήσαμε όλοι σε μια κοινή δήλωση ότι είμαστε αποφασισμένοι να αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά το φαινόμενο της τρομοκρατίας και κύρια την ισλαμική τρομοκρατία.

Επίσης συμφωνήσαμε ότι είναι αναγκαία η συνεργασία μας για την αντιμετώπιση των προβλημάτων που εμφανίζονται στην περιοχή και έχουν σχέση με την παράνομη διακίνηση ανθρώπων, τη λαθρομετανάστευση και τα ναρκωτικά. Είναι μια καλή ευκαιρία για τη χώρα μας να προωθήσει την επίλυση σημαντικών θεμάτων που την απασχολούν ως μια χώρα που αποτελεί την πύλη της Ευρώπης (...)

 

Κατά σύμπτωση, βρίσκουμε εδώ τον ίδιο άνθρωπο του οποίου το όνομα βγήκε στην επιφάνεια μέσω “διαρροών” του Wikileaks, να μιλάει ως η ασώματος κεφαλή των αφεντικών. Και να λέει το ποίημα που όλοι έχουμε μάθει απ' έξω τα τρία τελευταία χρόνια: “Μπλα μπλα μπλα... ισλαμική τρομοκρατία... μπλα μπλα... λαθρομετανάστευση... μπλα μπλα μπλα... ναρκωτικά... μπλα μπλα... πύλη της Ευρώπης”. Ήδη λοιπόν από το 2002 δεν χρειαζόταν κανενός είδους διαρροές δυσεύρετων πληροφοριών για να εντοπίσει κανείς έγκυρες προβλέψεις του μέλλοντος: δεν κρύβονταν σε σκληρούς δίσκους, πετιούνταν με το καντάρι από το στόμα των υπαλλήλων των αφεντικών. Το πρόβλημα ήταν αλλού και συγκεκριμένα στην πολιτική ερμηνεία αυτών των προβλέψεων, στη συλλογική αξιολόγηση των τεκταινόμενων και στη χρήση της γνώσης που προκύπτει για την κατάστρωση πολιτικών στρατηγικών. Εκεί και όχι στην ανεπαρκή πληροφόρηση βρίσκεται το μεγάλο έλλειμμα των αφελών υπηκόων.

Γιατί η ερμηνεία -και πιο σωστά, η ταξική ερμηνεία- των πραγμάτων δεν είναι ζήτημα ακαδημαϊκό. Είναι ζήτημα πολιτικό. Αν μπορούμε να κοιτάμε αφ υψηλού τις διαρροές των Wikileaks που κατά τα άλλα “συγκλονίζουν τον κόσμο” είναι γιατί μέσα στην μειοψηφικότητά μας, υπάρχουμε σαν συλλογικό υποκείμενο εδώ και χρόνια. Γιατί αυτή η μακρόχρονη ύπαρξη μάς έχει φέρει πολλές φορές μπρος στην ανάγκη να κρίνουμε και να ζυγιάσουμε, να κάνουμε λάθη και να ξαναπροσπαθήσουμε. Γιατί μέσα από αυτή τη διαδικασία έχει συσσωρευτεί ένα σώμα πολιτικών αντιλήψεων που έχει δοκιμαστεί και ξαναδοκιμαστεί στα χρόνια που μας πέρασαν. Γιατί, εκτός απ' όλα τα άλλα, είχαμε για οδηγό μια αντίληψη των πραγμάτων που προσέχαμε με κάθε θυσία να είναι ταξική και αυτόνομη.

Δεν χρειάζονται διαρροές για να προβλέψει κανείς το μέλλον των μεταναστών εργατών στην Ελλάδα. Η τεχνητή παρανομία τους θα συνεχίσει να φτιάχνει το πλαίσιο της στρατιωτικής τους αντιμετώπισης. Το θανατηφόρο θέαμα των συνόρων θα ενταθεί. Κάθε είδους μπάτσοι και φασίστες θα εξαπολυθούν εναντίον τους με ένταση μπροστά στην οποία όσα προηγήθηκαν θα ωχριούν. Αυτή η επίθεση θα προδιαγράφει το μέλλον για όλο και μεγαλύτερα κομμάτια και του ντόπιου προλεταριάτου. Και αν και όταν τελικά το ελληνικό κράτος και τα ΜΜΕ του αρχίσουν να παίζουν στα σοβαρά το χαρτί της “ισλαμικής τρομοκρατίας” που χρόνια τώρα κρατιέται διακριτικά στο μανίκι ίσα για να φαίνεται η ακρούλα, θα είναι γιατί επεκτατικά κρατικά σχέδια έχουν καταλήξει και μπαίνουν σε εφαρμογή.

Εντωμεταξύ, τα ζητούμενα παραμένουν και όχι δεν είναι η “πληροφόρηση” -είναι η πολιτική οργάνωση, η αυτομόρφωση, ο κόπος, η δέσμευση, το ρίσκο. Τελικά η συλλογικότητα. Που όσο θα λείπει από την εργατική τάξη, τόσο θα κατρακυλάμε.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ελευθεροτυπία 11/5/2002.

Επανάληψις μήτηρ μαθήσεως.