26 Νοεμβρίου, 2020

 

 

 

 

Η αλλαγή στην κρατική γραμμή
και πόσο εύκολα την ξεχάσαμε

 

Άρθρο από το Έθνος της 27ης Φεβρουαρίου, όπως εμφανιζόταν αν προσπαθούσε κανείς να το δει στο διαδίκτυο ένα μήνα μετά, στις 3 Απριλίου. Η καταδίκη των «υπερβολών στα όρια της τρομολαγνείας» με την οποία ξεκινούσε εκείνο το Φλεβαριάτικο άρθρο, σήμερα συνοδεύεται, κάτω δεξιά, από πολύ πιο φρέσκιες, ενδιαφέρουσες και αληθινές ειδήσεις. Πάλι καλά που δεν το εξαφάνισαν τελείως, θα πει κανείς. Όχι σύντροφοι, αυτή είναι η μαγεία του διαδικτύου! Στον κόσμο των διασυσνδεδεμένων μηχανών, ακόμη και η φωτογραφία που τόσο ταλαιπώρησε τον τελευταίο αυτόνομο, Ουίνστον Σμιθ, θα μπορούσε να μοστράρεται ελεύθερα δίχως να ανοίγει μύτη!

 

 Δεν πάει πολύς καιρός από τότε που ο γνωστός πλέον λοιμωξιολόγος Σωτήρης Τσιόδρας μας ενημέρωνε για την μικρή επικινδυνότητα του «νέου κορονοϊού της Κίνας».[1] Ο καθηγητής εμφανιζόταν τότε καθησυχαστικός και μας πληροφορούσε πως ο νέος αυτός ιός εμφανίζει χαμηλή μεταδοτικότητα και μειωμένη θνησιμότητα σε σχέση με τον SARS και MERS.

 

Για λίγο καιρό μάλιστα, η κατά Τσιόδρα μετριοπαθής προσέγγιση του κορονοϊού υπήρξε ιδιαιτέρως δημοφιλής. Τις εβδομάδες που ακολούθησαν και μέχρι περίπου τις αρχές του Μάρτη, υπήρξαν άρθρα και συνεντεύξεις που, άλλοτε άμεσα και άλλοτε έμμεσα, τάσσονταν υπέρ της γριπομετριοπάθειας, τόσο πολύ, που αν τα συγκρίνει κανείς με την τρέλα που σήμερα έχει αναδυθεί στην επιφάνεια, μοιάζουν να προέρχονται από άλλο πλανήτη.

 

Μάλιστα, τα άρθρα εκείνης της περιόδου δεν έχουν ακόμη πλακωθεί από την πλημμύρα της γριπορητορικής που ακολούθησε, οπότε μπορούν ακόμη να βρεθούν με τη μπάρα της γνώσης. Για παράδειγμα, μέχρι τα τέλη Φλεβάρη, ενημερωνόμασταν τακτικά από τις εφημερίδες για την μεγάλη έξαρση της εποχικής γρίπης, καθώς και τους νεκρούς που αυτή άφηνε πίσω της. Ειδήσεις όπως αυτή για δεκαεπτά νεκρούς μέσα σε μια βδομάδα και εβδομήντα επτά συνολικά για φέτος από γρίπη[2], τόνιζαν την σοβαρότητα της γρίπης, εξυπηρετώντας την υποτίμηση του «κορονοϊού».[3]

 

Αρκεί βέβαια η ελάχιστη των ενασχολήσεων για να μάθει κανείς ότι οι νεκροί της κανονικής γρίπης φέτος δεν είναι εκατό, αλλά χίλιοι και βάλε.[4] Τι μας νοιάζει όμως; Σήμερα, η γρίπη δεν προκαλεί κανέναν νεκρό – οι διαπιστευμένοι ρεπόρτερ μας διαβεβαιώνουν ότι όλοι οι νεκροί, πιθανότατα και οι νεκροί από μαχαιριές, είναι έργο το κορονοϊού.[5]Το υπονοούμενο, (αν υποτεθεί ότι υπάρχει κανείς τεχνοσακατεμένος που αναρωτιέται «ρε παιδιά η κανονική γρίπη που πήγε;»), είναι τόσο προφανές που δεν χρειάζεται καν να ειπωθεί: ο ελληνικός λαός έδειξε τόση «υπευθυνότητα», και ο πρώην δήμαρχος Βύρωνα τόση κακία, που τη γρίπη τη σκίσαμε και απέμεινε μοναχά ο σατανικός κορονοϊός - που όπως και να το κάνουμε, δεν μπορεί παρά να είναι πιο σκληρό καρύδι από την κακομοίρα τη γρίπη. Απόδειξη: δεν βλέπετε τον άλλονα που από πρώην Δήμαρχος Βύρωνα, έχει γίνει σαν το κοριτσάκι απ’ τον Εξορκιστή;

 

Εκτός όμως από αυτή την υποτίμηση της μιας γρίπης μέσω της άλλης, υπήρξαν και άλλοι, ακόμη πιο «θαρραλέοι» φλεβαριάτικοι αρθρογράφοι, που μας θύμιζαν ότι η πανδημία του H1N1 το 2009-10 κατέληξε σε παγκόσμιο φιάσκο και σε ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα στην ιστορία της ιατρικής επιστήμης. Έφταναν μάλιστα να συσχετίζουν το φιάσκο της γρίπης του 2010 με την υπόθεση του κορονοϊού, με τρόπο που σήμερα, ένα μήνα μετά, συνορεύει υπόπτως με την εθνική προδοσία: «Το ‘γρίπη των χοίρων’ [του 2010] ήταν εξαιρετικά πιασιάρικο. Ομοίως και ένας ιός που μοιάζει με κορώνα και παράχθηκε από τους... κιτρινιάριδες στην πιο βρώμικη αγορά του κόσμου».[6]Στην ίδια προδοτική φλεβαριάτικη γραμμή, βρίσκουμε και συνεντεύξεις με γιατρούς στην τηλεόραση, που μας ενημέρωναν πως τα ποσοστά θνησιμότητας του κορονοϊού ήταν μοναχά ελαφρώς μεγαλύτερα από τα αντίστοιχα της κοινής γρίπης, οπότε ψυχραιμία συνέλληνες.

 

Η αλλαγή που έχει επέλθει σήμερα, ένα μήνα μετά, είναι όπως και να το κάνεις, θεαματική. Σήμερα η κανονική γρίπη δεν πειράζει μύγα. Σήμερα, οι γιατροί που διατηρούν αμφιβολίες για τα στατιστικά των Ιταλών συναδέλφων τους, εκδιώκονται κακήν κακώς από τα στούντιο, όπως οι έμποροι εκ του ναού του Σολομώντος. Σήμερα, οι ιστορικές αναδρομές σε  προηγούμενες επιδημίες, δεν είναι παρά δηλητηριώδη φέικ νιουζ που μπορεί να επιφέρουν, από την οργή του φιλαλήθους και τρομακτικού πρώην δημάρχου Βύρωνα, έως και... την ποινή του θανάτου!

 

Το κοινότοπο επιχείρημα όσον αφορά ετούτη τη θεαματική αλλαγή, είναι πως ήρθαν στην επιφάνεια καινούργια επιστημονικά στοιχεία σχετικά με τον ιό. Επίσης, ότι η κατάσταση στην Ιταλία ανέτρεψε τα εως τώρα γνωστά δεδομένα[7] και έτσι δικαιολογείται η στροφή εκατόν ογδόντα μοιρών ακόμα και σε αυτά που έλεγαν επιστήμονες με το έψιλον κεφαλαίο, όπως ο αξιαγάπητος κύριος Τσιόδρας.

 

Στην πραγματικότητα αυτό που επήλθε στις αρχές του Μάρτη, δεν ήταν μια επιστημονική ανακάλυψη, αλλά πολύ περισσότερο μια πολιτική συνειδητοποίηση. Όταν το ελληνικό κράτος διατηρούσε χαμηλούς τους τόνους, κρατούσε μια στάση αναμονής ζυγίζοντας τα οφέλη και τις ζημιές των αποφάσεών του. Τότε, ακόμη και στις αρχές του Μάρτη, το μόνο που φοβούνταν οι αρμόδιοι ήταν «η κορονοποίηση της οικονομίας», σας το λέμε με τα δικά τους λόγια.[8]

Στο μεταξύ ωστόσο, το ελληνικό κράτος έκανε σχέδια για κάθε ενδεχόμενο. Στις αρχές του Μάρτη, όταν έγινε σαφές το μέγεθος και η ένταση της καπιταλιστικής κρίσης που είχε ξεκινήσει από το κλείσιμο της κινεζικής παραγωγής, ειδικά όταν έγινε αντιληπτό ότι φέτος δεν έχει τουρίστες,  το ελληνικό κράτος συνειδητοποίησε ότι η «κορονοποίηση της οικονομίας» είχε πάψει να είναι στο χέρι του. Έθεσε σε εφαρμογή τα σχέδια και ρίχτηκε πια και εκείνο με λύσσα στη μάχη ενάντια στον κορονοϊό. Η απόφαση του ελληνικού κράτους να κόψει την παραγωγή στο μισό, είναι ενδεικτική του μεγέθους της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης, της έντασης των διακρατικών ανταγωνισμών, καθώς και της σοβαρότητας των όσων ζούμε.

 

Το εντυπωσιακό στην όλη υπόθεση είναι ότι όλοι εκείνοι οι επιστήμονες, τα κανάλια, οι εφημερίδες και τα sites που έλεγαν, φιλοξενούσαν και έγραφαν τα αντίθετα από ότι σήμερα, καταφέρνουν να υπάρχουν σαν να μη συνέβει τίποτα. Άρθρα και απόψεις που γράφτηκαν και ειπώθηκαν με τεράστια ευκολία, δεν θα ήταν καν νοητό να υπάρχουν στα ίδια μίντια σήμερα. Ξεχάστηκαν με ευκολία μέσα στην πλημμύρα «επιστημονικών» πληροφοριών, στατιστικών του θανάτου και μέτρων απαγόρευσης.

 

Μιας και ήρθαμε ως εδώ, ας πούμε και κάτι επιπλέον γι’ αυτό το τελευταίο. Είναι σκληρό να έρχεται κανείς αντιμέτωπος με εγχειρήματα όπως η γριπορητορική και η γριποπρακτική των τελευταίων μηνών. Το πρώτο πράγμα που περνάει από το μυαλό στην ερώτηση «τι κάνουμε τώρα» είναι η συμπεριφορά που θα ονομάζαμε «συμπεριφορά Ουίνστον Σμιθ». Αυτός ο πρωταγωνιστής του «1984», για κάποιον λόγο, θεωρούσε πως για να καταρρεύσει «το καθεστώς», αρκούσε να διασώσει μια μονταρισμένη φωτογραφία η οποία «απεδείκνυε» ότι «το καθεστώς» έλεγε ψέματα στους πολίτες του.[9]Με παρόμοιο τρόπο, τα γεγονότα των τελευταίων εβδομάδων μας ωθούν να επιδοθούμε στην «αποκάλυψη της αλήθειας» με στοιχεία και τεκμήρια, προφανώς για χάρη των πλανημένων συμπολιτών μας.

 

Δυστυχώς για τους εραστές της αλήθειας όμως, τα θεμέλια της γριπορητορικής δεν είναι ψέματα και πειραγμένα νούμερα. Τα θεμέλια της γριπορητορικής, αυτό που την καθιστά αληθή, είναι πολιτικές συμφωνίες και πρακτικές που εξελίσσονται εδώ και τριάντα χρόνια. Η γριπορητορική εμφανίζεται σαν σύνολο τεκμηρίων της κακιάς ώρας. Στην πραγματικότητα όμως βασίζει την αλήθεια της σε παλιά κρίματα η ευθύνη των οποίων αναλαμβάνεται συλλογικά και ξεδιάντροπα.[10]Δηλαδή, αν κάτι όντως τεκμαίρεται από όλα τούτα, αυτό είναι η διακηρυγμένη πρόθεση των μικροαστών να δεχτούν ως αληθή τα πάντα, αρκεί να τα λέει το κράτος. Με αυτή την έννοια, η κυριαρχία της γριπορητορικής, εξαγγέλει κοινά μελλοντικά πεπραγμένα, ακριβώς όπως η κυριαρχία των -παρόμοιας εγκυρότητας- αφηγήσεων περί Εβραίων και «αντικοινωνικών», εξήγγειλε κοινά πεπραγμένα σε εποχές παλιότερες και όχι λιγότερο τρελαμένες.

 

Δηλαδή: οι γριποτρελαμένοι λένε «μένουμε σπίτι» και εννοούν τους άνεργους εργάτες, ντόπιους και ξένους. Αυτό δεν αλλάζει με καμία τεκμηρίωση, γιατί δεν είναι γνώμη «για την πραγματικότητα»· είναι ταξικό συμφέρον που έγινε προσταγή. Οπότε, η «αποκάλυψη της αλήθειας» είναι αναγκαία, αλλά όχι ικανή. Είναι αναγκαία γιατί η ανάδειξη του ψέματος, όταν το ψέμα είναι εναντίον σου, είναι η αναγκαία έναρξη των πάντων. Αλλά δεν είναι ικανή για τίποτα - πέρα από την αυτογνωσία.

 

Αυτά. Κι αν δούμε να υπάρχουν ακόμη απορίες για το τι σημαίνει η φράση «οι αυτόνομοι εξηγούν τα πάντα», θα επανέλθουμε.



[1]    Σωτήρης Τσιόδρας: Πόσο απειλητικός είναι ο νέος κοροναϊός της Κίνας. 22/01/2020, iatronet.gr.

[2]               «Γρίπη: Στους 77 οι νεκροί – 17 σε μια εβδομάδα», Πρώτο Θέμα, 27/02/2020. Εδώ https://www.protothema.gr/greece/article/979269/gripi-stous-77-oi-nekroi/

[3] Μιας και λέμε για γρίπες του παρελθόντος: όπως θα έχετε καταλάβει, μας έχει πιάσει κανονική μανία αναδρομής στα παλιά μας, όπως φανταζόμαστε πως συμβαίνει με κάθε Κασάνδρα που νομίζει ότι τελικά δικαιώνεται. Οπότε, μεταξύ άλλων, ανατρέξαμε κατά τύχη στο antifa #35, Μάρτιος 2013, όπου βρήκαμε το εξής σχόλιο στην πάντα αληθινή στήλη Depression, που σταχυολογούσε τις εφημερίδες, σελίδα 7: «9/2: Εννέα άτομα νοσηλεύονται στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας της χώρας, θύματα της γρίππης. Σε τέσσερις ανέρχονται ήδη οι νεκροί. 24 σοβαρά κρούσματα μέχρι στιγμής, τα 22 νοσηλεύτηκαν σε εντατικές. Πιθανή μετάλλαξη του ιού στη νοτιοανατολική Ασία. Οι επιστήμονες δεν μπορούν να ερευνήσουν για νέα εμβόλια γιατί ενδέχεται τα πορίσματά τους να χρησιμοποιηθούν για την κατασκευή βιολογικών όπλων. Παρόλ’ αυτά κάποιοι ερευνούν και χέστηκαν για τα βιολογικά όπλα. (Προσπαθούμε να σπείρουμε λίγο πανικό, αλλά μας έχουν όλοι γραμμένους)».

Αν πάντως βρείτε τι ψάχναμε και πέσαμε πάνω σε αυτή την παραγραφούλα, δίνουμε για βραβείο κορνιζαρισμένο πόστερ με τον πρώην δήμαρχο Βύρωνα και σλόγκαν OBEY - έτσι, με κεφαλαία. Το βάζετε στο σαλόνι και κάνετε οικονομία στο ρεύμα, αφού δεν θα χρειάζεται πλέον να ανοίγετε την τηλεόραση.

[5] Στα ψιλά και ακατανόητα βέβαια, η επιστήμη ακόμη προχωρεί σε παράξενες αποφάνσεις, όπως ότι «άνθρωποι, κυρίως ηλικιωμένοι, που σε άλλες χρονιές θα είχαν υποκύψει στην εποχική γρίπη, σώθηκαν τον Νοέμβριο και τον Δεκέμβριο λόγω των ήπιων καιρικών συνθηκών (...). Οι ίδιοι άνθρωποι έπεσαν θύματα του κορονοϊού τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο». [«Η Ήπια Σεζόν Γρίπης ‘Φταίει’ για την Κρίση», Καθημερινή/Bloomberg, 3/4/2020]. Προσοχή καθημεριναίοι! Αυτού του είδους οι διατυπώσεις πρέπει να αποφεύγονται δια ροπάλου, γιατί μεταδίδουν την λανθασμένη εντύπωση ότι αυτοί που μιλούν κατ’ αυτόν τον τρόπο είναι τίποτα τύποι μαθημένοι να χρησιμοποιούν τα νούμερα κατά το δοκούν για πολιτικούς στόχους! Άσε που φαίνεται λες και μιλάνε για καμιά... αγέλη!

[6] «‘Νεκροί, στρατός, εμβόλια στα γήπεδα’: Τι διαβάζαμε για τον... 10 φορές πιο φονικό H1N1 πριν τον κοροαϊό», Έθνος, 27/02/2020. Δείτε εδώ https://menshouse.gr/extras/122528/nekroi-stratos-emvolia-sta-gipeda-ti-diavazame-gia-ton-10-fores-pio-foniko-h1n1-prin-ton-koronoio

[7] Ξαναδιαβάστε την υποσημείωση 5.

[8] «Κοροναϊός: Το Κυβερνητικό Σχέδιο για τις Οικονομικές Επιπτώσεις της Επιδημίας», Lifo, 6/3/2020. Εδώ https://www.lifo.gr/now/economy/272715/koronaios-to-kyvernitiko-sxedio-gia-tis-oikonomikes-epiptoseis-tis-epidimias/ Για να μην νομίζετε ότι τα έλεγε μόνο η έγκυρη Lifo, γράψτε «κορονοποίηση της οικονομίας» στη μπάρα της γνώσης.

[9] Φυσικά το σχέδιο απέτυχε. Όλα αυτά εξιστορούνται στο George Orwell, 1984, Α’ Έκδοση 1949. Για πειρατεία πηγαίνετε εδώ με tor browser: https://b-ok.cc/s/1984. Δεδομένης της κατάστασης πάντως, είναι καλύτερα να διαβάσετε το άλλο βιβλίο του ίδιου, με τίτλο Πεθαίνοντας στην Καταλωνία, που είναι πιο αισιόδοξο (οπότε φαντάζεστε).

[10] Δες τα τρία κείμενα με τίτλο «Κάτι καλές ιδέες των αφεντικών», ακριβώς κάτω από ετούτο εδώ. Ρε τι έχουμε πάθει...