20 Μαρτίου, 2019

 


Πολιτική εκδήλωση
από την
αντιφασιστική συνέλευση
autonome antifa

Ο εθνικοσοσιαλισμός
και οι εχθροί του
 

Σάββατο 16/3/2019
Κατάληψη Ευαγγελισμού
Ηράκλειο Κρήτης

Κυριακή 17/3/2019
Κατάληψη Rosa Nera
Χανιά

 


 

 

 

 


 

 

Ο όχι-και-τόσο-αντιρατσιστικός νόμος

 

Η δίκη της περίφημης «Εγκληματικής Οργάνωσης Χρυσή Αυγή» συνεχίζεται. Τη γνώμη μας για αυτή τη δίκη του αιώνα την έχουμε ξαναπεί.[1] Οι αριστεροί δικηγόροι με άκρες στην ΚΕΕΡΦΑ (λέγε με jail golden dawn) έχουν αναλάβει εργολαβία και έχουν φέρει εις πέρας με μεγάλη επιτυχία ένα κολοσσιαίο ξελάσπωμα του νέου ελληνικού φασισμού. Από τη μία έχουν βγάλει λάδι σύσσωμο το πολιτικό σύστημα και την ελληνική κοινωνία προσωποποιώντας το φασισμό στη Χρυσή Αυγή, για να μην πούμε μόνο στο φυρερίσκο της, το Ν. Μιχαλολιάκο. Από την άλλη έχουν καταφέρει να περιγράψουν τη Χ.Α. ως μια οργάνωση που κάνει ό,τι κάνει λόγω αγνής κακίας και προσήλωσης στις ιδέες του Αδόλφου Χίτλερ, αποκρύπτοντας τα υλικά συμφέροντα και τις πραγματικές πολιτικές που υπάρχουν πίσω από την άνοδο και την πτώση της.

 

Όσο η δίκη εξελίσσεται, οι αριστεροί δικηγόροι με άκρες στην ΚΕΕΡΦΑ μας ενημερώνουν ακόμα και αν κάποιο μέλος της Χ.Α. φάει κλήση για παράνομο παρκάρισμα. Που και που όμως μας παρέχουν και ενδιαφέρουσες πληροφορίες. Δεν εννοούμε βέβαια τις συχνές «αποκαλυπτικές τους πληροφορίες για έναν ναζί που έχει κωδικοποιημένο τατουάζ τον αγαπημένο αριθμό του ανιψιού του Αδόλφου», αλλά τις πληροφορίες που έμμεσα μας δίνουν για το εγχώριο νομικό σύστημα και τελικά για την πραγματική εξέλιξη του φασισμού, που φυσικά είναι πολύ πιο διευρυμένο πράγμα από τους υπόδικους ναζί. Να, όπως πρόσφατα όταν δημοσίευσαν την πρωτόδικη απόφαση του δικαστηρίου για την περίπτωση της δολοφονίας του Σαχτζάτ Λουκμάν, που δολοφονήθηκε το 2013 στα Πετράλωνα.

 

Οι δύο φασίστες συνελήφθησαν γρήγορα και ομολόγησαν τη δολοφονία. Επομένως όλο το ζήτημα για τους αριστερούς δικηγόρους ήταν να αποδειχθούν τα «ρατσιστικά κίνητρα». Στην προσπάθειά τους να το κάνουν, όμως, αποκαλύπτουν γλαφυρά τί αποτελεί και τί δεν αποτελεί ρατσισμό για το ελληνικό κράτος και την αριστερά του.

 

Να θυμίσουμε εδώ ότι μιλάμε για το 2013, την περίοδο δηλαδή που η Χρυσή Αυγή ήταν στα πάνω της, όλα τα μίντια μας πυροβολούσαν ότι οι ναζί είναι παντού και κυριαρχούν στους δρόμους και άλλα τέτοια. Ήταν η περίοδος όπου οι επιθέσεις σε μετανάστες είχαν αυξηθεί σημαντικά, γιατί μέχρι και ο πιο στόκος ναζί είχε καταλάβει ότι τα πογκρόμ κι οι επιθέσεις σε μετανάστες ήταν τζάμπα κι οι συνέπειες μηδενικές. Η δολοφονία του Σ. Λουκμάν ήταν τυπική τέτοια περίπτωση. Το «ρατσιστικό κίνητρο» το καταλάβαιναν ακόμα και οι πέτρες. Το δικαστήριο όμως για να το εντοπίσει ξεκίνησε λέγοντάς μας ότι για να είναι ρατσιστικό το κίνητρο πρέπει ο μετανάστης να μην «προκαλέσει»:

 

…δεν υπήρξε εκ μέρους του θύματος οποιασδήποτε μορφής πρόκληση είτε λεκτική -με την εκστόμιση προσβλητικών και περιφρονητικών φράσεων εις βάρος των κατηγορουμένων και των οικογενειών τους και με την εξύβριση της θρησκείας τους…[2]

 

Στη συνέχεια το δικαστήριο μας περιέγραψε με ακρίβεια το προφίλ του πώς πρέπει να είναι ένας μετανάστης στην Ελλάδα για να υφίσταται ρατσιστικό κίνητρο:

 

…είχε πράο και φιλήσυχο χαρακτήρα αποφεύγοντας τις έριδες και τους διαπληκτισμούς. Βρισκόταν στην Ελλάδα έχοντας αποκτήσει πολιτικό άσυλο και εργαζόταν στη λαχαναγορά προσπαθώντας να ενισχύσει οικονομικά την οικογένειά του στο Πακιστάν και να αποπληρώσει τα χρήματα για τη μεταφορά του στην Ελλάδα, την ώρα δε που έγινε το συμβάν πήγαινε στην εργασία του στη λαχαναγορά, προκειμένου να δουλέψει από τις 3:00 έως τις 16:30, και ήταν πολύ προσεκτικός κατά τις μετακινήσεις του γνωρίζοντας για την αύξηση στην Αθήνα των εγκλημάτων ρατσιστικής βίας εις βάρος μελαμψών, μεταναστών μουσουλμανικού θρησκεύματος.

 

Ο μετανάστης, λοιπόν που (μετά θάνατον) θα χαρακτηριστεί θύμα ρατσιστικού εγκλήματος στη χώρα μας πρέπει να είναι πράος και φιλήσυχος και να αποφεύγει τους καυγάδες, διαφορετικά «τά ‘θελε και τα ‘παθε». Πρέπει να «έχει πολιτικό άσυλο», να έχει δηλαδή χαρτιά και μάλιστα να εμπίπτει στην κατηγορία του πρόσφυγα, γιατί αλλιώς στα μάτια του νόμου είναι κι αυτός παράνομος. Παράνομος ο μετανάστης, παράνομοι οι μαχαιροβγάλτες, άρα πρόκειται απλώς για καυγά μεταξύ παρανόμων. Ακόμα, πρέπει «να πηγαίνει στη δουλειά του», να έχει δηλαδή επίγνωση ότι ως μετανάστης, είναι εργάτης. Κι ότι ο μόνος λόγος που βρίσκεται εδώ είναι για να δουλεύει. Τέλος, πρέπει να «είναι προσεκτικός στις μετακινήσεις του λόγω των εγκλημάτων εις βάρος μεταναστών». Δηλαδή πρέπει να φοβάται. Πρέπει να υποκύψει στην εκστρατεία φόβου που έχει εξαπολύσει το κράτος με μπροστάρηδες τους ναζί.

Παρακάτω, το αντιρατσιστικό νομικό μας σύστημα συνεχίζει λέγοντας πως:

 

…η κατοχή 4 σελίδων με την αναγραφή ΠΟΛΕΜΟΣ ΣΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ www.ΧΑgr.net – ΛΑΙΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ και 117 φυλλαδίων με την αναγραφή «ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΨΗΦΙΣΩ ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ» εκ μέρους του πρώτου κατηγορουμένου και συνακόλουθα η ύπαρξη των ακραίων πολιτικών πεποιθήσεών του δεν αρκεί από μόνη της για να προσδοθεί ρατσιστικός χαρακτήρας στην αξιόποινη συμπεριφορά

 

Δύο χρυσαυγίτες που επιτέθηκαν στο άκυρο σε έναν μετανάστη και τον μαχαίρωσαν εφτά φορές, σύμφωνα με τον αντιρατσιστικό μας νόμο υπάρχει σοβαρή πιθανότητα… να μην είναι καν ρατσιστές! Ε δε μένει και κανείς τότε. Μάλλον δεν υπάρχει κανένας ρατσιστής σ’ ολόκληρη τη χώρα. Κι όταν ο ένας εκ των μη-ρατσιστών ναζί υποστήριξε ότι κουβαλούσε μαχαίρι «γιατί φοβόταν για την ασφάλειά του», αντί το δικαστήριο να καγχάσει δυνατά αντέκρουσε το επιχείρημά του στάζοντας ταξικό ρατσισμό:

 

αν πράγματι φοβόταν δεν θα επέλεγε τόσο προχωρημένη ώρα για το στρώσιμο της μοτοσικλέτας του, ούτε θα κινείτο σε περιοχή με αυξημένη εγκληματικότητα (Κ. Πετράλωνα).

 

Δηλαδή το ζήτημα με το ναζί δεν ήταν ότι ήταν ναζί, αλλά ότι ήταν ψεύτης. Γιατί αν όντως φοβόταν τότε δε θα ήταν ρατσιστής· έλα όμως που δε φοβόταν. Και είναι ξεκάθαρο ότι δε φοβόταν αφού βρισκόταν σε ένα «άντρο εγκληματικότητας» σύμφωνα με το αντιρατσιστικό δικαστήριο. Άλλωστε λίγο παρακάτω στην απόφαση γίνεται σαφές γιατί το δικαστήριο θεωρεί ύποπτη περιοχή τα Πετράλωνα, καθώς τα αποκαλεί «περιοχή που συχνάζουν αλλοδαποί μετανάστες». Εξ ου και η «αυξημένη εγκληματικότητα».

Τόσο αντιρατσιστικός λοιπόν ο αντιρατσιστικός νόμος. Σαφώς πρόκειται για ένα ακόμα μεγάλο επίτευγμα της αριστεράς στους καιρούς της κρίσης. Αλλά αυτά καταφέρνεις όταν κάνεις τα αδύνατα δυνατά για να εκχωρήσεις στο κράτος το δικαίωμα να λέει ποιος είναι φασίστας και ποιος όχι. Διευρύνονται με θαυμαστούς τρόπους οι αρμοδιότητες της «ανεξάρτητης δικαιοσύνης» που μιας και είναι και «δικαιοσύνη» και «ανεξάρτητη» προφανώς είναι η αρμόδια να μιλήσει για το ρατσισμό.

Όσο για την ίδια την υπόθεση Λουκμάν, ο πυρήνας antifa kallithea έγραφε το 2013:

 

Στη ζωή και το θάνατο του Σ. Λουκμάν διασταυρώθηκε ο ρατσισμός της ελληνικής κοινωνίας με το ρατσισμό του ελληνικού κράτους. Ήταν εύκολο να τον δολοφονήσουν δυο σκουλήκια επειδή πρώτα τον είχαν ξεφτιλίσει στα τμήματα, επειδή τον είχαν φτύσει στο λεωφορείο, επειδή τον πλήρωναν 20 ευρώ το μεροκάματο, επειδή τον είχαν απελάσει, επειδή είχαν κάνει αστεία με το χρώμα του, επειδή τον είχαν χτυπήσει στη γειτονιά του, επειδή τον είχαν φοβερίσει στη δουλειά του. Ώστε τελικά, οι δολοφόνοι του Σαχτζάτ Λουκμάν δεν ήταν δύο: Είναι όλοι αυτοί κι αυτές που είκοσι χρόνια τώρα έχουν κάνει τ’ αδέρφια μας αόρατα, φτηνά και αναλώσιμα.

 

Να λοιπόν και μια άλλη γνώμη για το τί είναι ρατσισμός. Μια γνώμη που δεν έχει να κάνει με το πόσο φιλήσυχος ήταν ο Λουκμάν, πόσο πιστά ακολουθούσαν το 2ο Συνέδριο του NSDAP ήταν οι δολοφόνοι, ή πόσο φοβόντουσαν την εγκληματικότητα στα υποβαθμισμένα Πετράλωνα. Στα όσα έγραφαν πριν από έξι χρόνια οι σύντροφοι θα προσθέταμε μόνο το εξής: ο ρατσισμός της ελληνικής κοινωνίας με το ρατσισμό του ελληνικού κράτους δε διασταυρώθηκαν μόνο στη ζωή και το θάνατο του νεαρού Σαχτζάτ Λουκμάν. Συνεχίζουν να διασταυρώνονται και στη δίκη που υποτίθεται πως έχει σκοπό τη δικαίωση του.

 

Η αφίσα που εξέδωσε το antifa kallithea το 2013

 

 

 

Οι δύο ναζί σύμφωνα με το ελληνικό δικαστήριο μπορεί παρ’ όλο που ήταν ναζί να μην ήταν ρατσιστές.



[1] Βλ. «Η Χρυσή Αυγή στη δίνη των αφηρημένων εννοιών», Antifa #60, 05/2018. Διαβάστε εδώ.

[2] Όλα τα αποσπάσματα είναι από το «Ολόκληρη η πρωτόδικη απόφαση για τη δολοφονία Λουκμάν: «Με κοινό δόλο, ανθρωποκτόνο πρόθεση και ρατσιστικό μένος»», jailgoldendawn.gr, 17/01/2019.