14 Δεκεμβρίου, 2017

 

 ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ

Το περιοδικό antifa
και οι εκδόσεις antifa scripta
κυκλοφορούν στο βιβλιοπωλείο Nouveau
[Παντανάσσης 78, στον πεζόδρομο]
 


 

 

 

 


 

 

 

 


 

Διαγωνισμός για την Ασφαλέστερη Χώρα του Κόσμου

Το Αουτσάιντερ: Τουρκία

 

Τελικά είναι η Τουρκία «ασφαλής χώρα»; Προς το τέλος του Σεπτέμβρη, μήνες σχετικού αγώνα των αριστερών οργανώσεων φάνηκαν να πηγαίνουν στράφι, όταν το Ελληνικό Συμβούλιο της Επικρατείας, έπειτα από ένα έτος σκέψης, αποφάσισε να απαντήσει θετικά. Οι συνετοί αρχιδικαστές αντιμετώπιζαν τη σχετική προσφυγή δύο Σύρων και της οργάνωσης «Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες», και αποφάνθηκαν ότι τελικά η Τουρκία «είναι ασφαλής τρίτη χώρα».[1] Το όλο γεγονός κανονικά θα έπρεπε να αλαφιάσει όλους αυτούς που πληρώνονται με το κεφάλι για τη «φιλοξενία προσφύγων» και θα μπορούσε να οδηγήσει -όπως και οδήγησε- σε άστοχα κείμενα βαθιάς ανάλυσης με θέμα «ξεπουλάνε ανθρώπινες ψυχές στο καθεστώς του Ερντογάν».

Ευτυχώς όμως, φαίνεται πως σε τέτοιες περιπτώσεις, το ελληνικό κράτος διαθέτει πληθώρα τρόπων για να αποφασίζει το δέον γενέσθαι. Την ίδια στιγμή που το ΣτΕ αποφάσιζε τα περί «ασφαλούς χώρας», ένα σκάφος του ελληνικού λιμενικού τσούγκριζε πλώρες με κάποιους αξιοσέβαστους Τούρκους ομολόγους του:

 

Ολα ξεκίνησαν στις 9.30 το πρωί, όταν πλωτό του Λ.Σ. περισυνέλεξε από τη θαλάσσια περιοχή ανοικτά του λιμανιού της Μυτιλήνης 67 παράτυπους μετανάστες που επέβαιναν σε φουσκωτή λέμβο. Η διάσωση έγινε κοντά στην οριογραμμή και στην επιχείρηση επενέβη σκάφος της τουρκικής ακτοφυλακής. Οπως περιγράφουν πηγές με γνώση των γεγονότων, το πλήρωμα του τουρκικού σκάφους απαίτησε να πραγματοποιήσει αυτό την επιχείρηση διάσωσης των παράτυπων μεταναστών. Οι Ελληνες λιμενικοί αρνήθηκαν διευκρινίζοντας ότι είχαν διαφορετικές οδηγίες.[2]

 

Αν κανείς έχει αγωνία, ας ξεκαθαρίσουμε ότι τελικά οι ηρωικοί Έλληνες λιμενόμπατσοι, με τη βοήθεια «πλοιαρίου του Πολεμικού Ναυτικού», τους έσωσαν τους πρόσφυγες, οπότε τώρα οι άνθρωποι είναι διαθέσιμοι για όποιον θέλει να τους πετάξει καμιά ελληνική κουβέρτα στα μούτρα. Από την άλλη όμως, δεν μπορεί παρά να συμφωνήσετε πως είναι τουλάχιστον παράξενο να ανακαλύπτει κανείς ότι το ελληνικό λιμενικό, ένα σώμα που, ως γνωστόν, έχει επί δεκαετίες ειδικευθεί στις νυχτερινές επαναπροωθήσεις στην Τουρκία με μπόνους πνιγμένους, ξάφνου εμφανίζεται να κινείται με «διαφορετικές οδηγίες»: τώρα μαζεύει όσους πρόσφυγες πέσουν στον έρωτά του και τους μεταφέρει στα όμορφα ελληνικά χοτσπότ, όπου τους περιλαμβάνουν οι αριστεροί υπάλληλοι χοτσπότ που διεκδικούν μονιμότητα.[3] Είναι μάλιστα τόση η ανθρωπιστική ζέση των λιμενόμπατσων που -σαν ειν’ να σώσουν πρόσφυγα απ’ της Τουρκιάς τα νύχια- ως και θερμό επεισόδιο διακινδυνεύουν!

Όπως βέβαια αποδείχθηκε τελικά, κάτι ήξεραν οι ανθρωπιστές λιμενόμπατσοι που αδιαφορούσαν για τα κελεύσματα του Συμβουλίου της Επικρατείας. Πράγματι, σε μια σπάνια περίπτωση παντελούς αδιαφορίας για τις αποφάσεις του ΣτΕ, για ένα μήνα μετά την «απόφαση», η σταθερότητα της προσφυγικής πολιτικής διατηρήθηκε: «ούτε ένας Σύρος δεν έχει επιστραφεί στην Τουρκία στο πλαίσιο της κοινής δήλωσης, παρά τα όσα προβλέπονται», σημείωνε η ειδική ρεπόρτερ της Καθημερινής στις 22 Οκτωβρίου.[4]  Και «το θέμα έληξε» στα τέλη του Οκτώβρη, όταν «δύο αποφάσεις των δευτεροβάθμιων επιτροπών εξέτασης των αιτημάτων ασύλου» κατέληξαν ότι «η Τουρκία δεν είναι ασφαλής τρίτη χώρα».[5] Σε ελεύθερη μετάφραση, οι ενδιαφερόμενοι για Nομπέλ EιρήνηςTM μπορούν προς το παρόν να συνεχίσουν να μετράνε κεφάλια και να εισπράττουν την πληρωμή τους.

Αλλά η  λέξη κλειδί για το «προσφυγικό» παραμένει «προς το παρόν». Όπως σημειώσαμε στην προηγούμενη φάση του Διαγωνισμού «η Ασφαλέστερη Χώρα του Κόσμου»,[6]  ποτέ τίποτα δεν θα λήξει με το «προσφυγικό ζήτημα». Το «προσφυγικό» εμφανίζεται με επιμονή ως ζήτημα «ανθρωπισμού» και «πλημμύρας» που επιζητά κάποια «λύση»· στην πραγματικότητα το προσφυγικό είναι ένα στρατηγικό ζήτημα (το ζήτημα της δημιουργίας της εργατικής δύναμης) που εμπλέκεται με πληθώρα τακτικών ζητημάτων (όπως το ζήτημα του διαθέσιμου χρήματος, η διανομή του χρήματος μεταξύ αντιτιθέμενων συμφερόντων και η εκάστοτε συγκυρία των διακρατικών ανταγωνισμών). Το «προσφυγικό ζήτημα» θα συνεχίσει να εκθέτει την περιπλοκότητά του για όσο ο καπιταλισμός συνεχίζει να χρειάζεται εργατική δύναμη. Οι επιμέρους εκφράσεις του θα συνεχίσουν να καθορίζονται από πληθώρα παραγόντων που ξεκινούν από την εξέλιξη των διακρατικών ανταγωνισμών και καταλήγουν στη διαθεσιμότητα χρήματος και ενδιαφερόμενων να το τσεπώσουν. Και θα παραμένουν εσαεί ακατανόητες για όποιον νομίζει πως όλα τούτα έχουν να κάνουν με κάποιου είδους ενδιαφέρον του κράτους για τις «ανθρώπινες ψυχές».[7]

Ή, για να το πούμε και με απλά λόγια, οι «αποφάσεις» του είδους «η Τουρκία (δεν) είναι ασφαλής χώρα» θα λαμβάνονται και θα παραμένουν σε εκκρεμότητα έως ότου βολέψει το αντίθετο. Ως τότε, ο νικητής του διαγωνισμού «Η Ασφαλέστερη Χώρα του Κόσμου» θα εξακολουθεί να είναι η Ελλάδα.

Ελπίζουμε το όλο πράγμα να σας δημιουργεί το αίσθημα ασφάλειας που δημιουργεί και σε εμάς.

 

Στα δεξιά γνωριζόμαστε με τον Απόστολο Μικρομάστορα, διοικητή της Ακτοφυλακής Λέσβου μεταξύ του 2007 και του 2008. Ο Μικρομάστορας ήταν γνωστός και με το παρατσούκλι «ο τρελός», γεγονός εξηγήσιμο, αν σκεφτεί κανείς πως η καριέρα του τελείωσε όταν αποφάσισε να εκμυστηρευθεί στην ξένη ΜΚΟ Pro Asyl ότι η βασική του δουλειά ήταν η νυχτερινή επαναπροώθηση μεταναστών εργατών στην Τουρκία «δίχως τη γνώση των τουρκικών αρχών».[8] Τελικά ο Μικρομάστορας αποστρατεύθηκε με το βαθμό του αντιναύαρχου.[9] Σήμερα από την άλλη, οι Λέσβιοι λιμενόμπατσοι «έχουν διαφορετικές οδηγίες».



[1] «ΣτΕ: Ασφαλής Τρίτη Χώρα η Τουρκία», Εφημερίδα των Συντακτών, 22/9/2017.

[2] «Επεισόδιο με τουρκική ακτοφυλακή στη Λέσβο», Καθημερινή, 21/9/2017.

[3] Σχετικά με τη γνώμη μας για τους υπαλλήλους χοτσπότ, μπορεί να δει κανείς το «Ο Κουβερτοβόλος Part II: Η Πολιτική Οργάνωση», antifascripta.net, 27/9/2017. Πάτησε εδώ.

[4] Τάνια Γεωργιοπούλου, «‘Αγκάθια’ στην κοινή δήλωση Ε.Ε. - Τουρκίας», Καθημερινή, 22/10/2017.

[5] «Μη Ασφαλής τρίτη Χώρα η Τουρκία», Καθημερινή, 27/10/2017.

[6] «Διαγωνισμός για την Ασφαλέστερη Χώρα του Κόσμου. Το Φαβορί: Ελλάδα», Antifascripta.net, 16/11/2017. Πάτησε εδώ.

[7] Μιας και λέμε για ανθρώπινες ψυχές και κράτη, προτείνουμε να κοιτάξετε δύο από τις προηγούμενες προσπάθειές μας να προσεγγίσουμε την ελληνική μεταναστευτική πολιτική: Δείτε το «Η Καλή Κυρία από την Κόλαση: Ένας Χρόνος και Τρεις Μήνες Εθνικοσοσιαλιστικής Μεταναστευτικής Πολιτικής», Antifa #51, 4/2016. Πάτησε εδώ. Επίσης το «Λεφτά, Φασίστες και F-16: Η Μεταναστευτική Πολιτική του Αρχιπελάγους», Antifa # 57, 10/2017.

[8] Σχετικά, Αυτόνομες Ομάδες από την Αθήνα, Σχεδόν Αόρατοι: Η Παρανομοποίηση της Εργασίας ως Κρατική Στρατηγική για τη Μετανάστευση, Antifa Scripta, 2013, (Α’ Έκδοση 2009), σ. 64. Αρχική πηγή η έκθεση Pro Asyl, The Truth may be Bitter but it Must be Told: The Situation of Refugees in the Aegean and the Practices of the Greek Coast Guard, 2007. Δες εδώ την εισαγωγή.

[9] Για τους γενναίους, «Εάν ο υπουργός μου το γνώριζε, θα μου έκοβε το κεφάλι», Emprosnet.gr, 1/7/2012.