22 Νοεμβρίου, 2017

 

 

 ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ


Το περιοδικό antifa
και οι εκδόσεις antifa scripta
κυκλοφορούν στο βιβλιοπωλείο Nouveau
[Παντανάσσης 78, στον πεζόδρομο]
 


 

 

 

 


 ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ
 

Joe Sacco
  AΣΦΑΛΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗ ΓΚΟΡΑΖΝΤΕ
Ο πόλεμος στην ανατολική Βοσνία
1992-1995

Βρείτε το στο Tilt Comics
[Ασκληπιού 37 στο κέντρο της Αθήνας]

 

 

 

 


 

Help the police. Tweet a cat”

 

Η μεγάλη έμπνευση των χρηστών των social media μετά το καλοκαιρινό τρομοκρατικό χτύπημα στη Βαρκελώνη ήταν να tweetάρουν μαζικά φωτογραφίες από γάτες με στόχο, όπως υποστήριζαν, από τη μία να δείξουν την αλληλεγγύη τους στα θύματα, απ' την άλλη να μη διαδόσουν πληροφορίες οι οποίες μπορεί να φαινόντουσαν χρήσιμες στους τρομοκράτες εν μέσω του ανθρωποκυνηγητού που είχε εξαπολύσει εναντίον τους η αστυνομία. Πίστευαν δηλαδή ότι με τον τρόπο αυτό βοηθούσαν την αστυνομία σε ένα σκοπό τεράστιας σημασίας.

 

Τυπική συμπεριφορά ανθρώπων που πιστεύουν ότι τα μέσα που διαθέτουν είναι τόσο παντοδύναμα σε τέτοιο βαθμό που το κάθε μεμονωμένο άτομο να μπορεί να συμβάλει με τα προσωπικά του megabyte ακόμα και σε διαχειρίση κρίσεων επιπέδου “τρομοκρατική επίθεση”. Για παράδειγμα, αντίστοιχοι χρήστες των social media μετά τη βόμβα στο μαραθώνιο της Βοστόνης, είχαν προκαλέσει τέτοιο καταιγισμό ηλιθιότητας δημοσιεύοντας λεπτομέριες από κάθε στιγμή μετά το χτύπημα ώστε ανάγκασαν την αστυνομία της Βοστόνης να τους ζητήσει να στρέψουν το ενδιαφέρον τους αλλού και να αφήσουν να “μιλήσει” το επίσημο twitter του Boston P.D που είχε φτιαχτεί για το σκοπό αυτό[1].

 

Τι άλλο να περιμένεις όμως από ένα υποκείμενο του οποίου ο βαθύς φετιχισμός το έχει οδηγήσει να αντιλαμβάνεται όσα συμβαίνουν γύρω του μέσα από posts και tweets κάνοντας το ίδιο και υπερασπίζεται τη δυνατότητά του αυτή ως υπέρτατο προνόμιο. Κι έχει επίσης ενδιαφέρον το πως αυτή η περίφημη “πολυφωνία” που προσφέρουν στους χρήστες τους τα ηλεκτρονικά μέσα καταλήγει να αναπαράγει πάντα, ειδικά σε περιπτώσεις όπως αυτές των τρομοκρατικών χτυπημάτων, την εξής μία εκδοχή: αυτή του κράτους και της αστυνομίας. Είναι που με αυτό τον τρόπο όλη αυτή η ηλεκτρονική βλακεία, όλα τα δημοσιογραφίστικα post, τα “Tweet a cat” και τα “Je suis Charlie” τελικά βοηθούν το πολύτιμο έργο της αστυνομίας, αν και όχι με τον τρόπο που πιστεύουν οι γκατζετάκηδες.

 



[1]    “Lockdown: Τεχνολογία φόβος και φασισμός στη Βοστώνη”, περιοδικό antifa, τ.37, 7/2013