21 Σεπτεμβρίου, 2017
 

Οι μεταφράσεις και οι λοιπές εργασίες που απαιτούνται γι’ αυτή τη σελίδα συνήθως έχουν γίνει από την ομάδα antifa scripta. Σε αντίθετη περίπτωση, αναφέρεται το όνομα του μεταφραστή.

 

Τεκμηρίωση

Οι απόψεις οφείλουν να επικυρώνονται, να μετασχηματίζονται, να απορρίπτονται μέσα στην πεισματική πραγματικότητα της Ιστορίας. Η τεκμηρίωση συνεπώς δεν στηρίζει μόνο το ήδη κατακτημένο, μπορεί να ανοίξει και νέα μονοπάτια κριτικής αυτού του κόσμου.

 

Λόγος του Μ. Χρυσοχοΐδη στη Βουλή των Ελλήνων

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΒΟΥΛΗΣ (απόσπασμα)
Μ. Τρίτη, 10 Απριλίου 2012

ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΡΥΣΟΧΟΪΔΗΣ (Υπουργός Προστασίας του Πολίτη): Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, φέραμε σήμερα μια τροπολογία στη Βουλή για να αντιμετωπίσουμε ένα πρόβλημα, το οποίο κάποιοι το ονομάζουν μεταναστευτικό, κάποιοι άλλοι επιχειρούν να του προσδώσουν ένα χαρακτήρα στρατοπέδων και ανάλογα με την πολιτική προσέγγιση που έχει ο καθένας επιχειρεί να κατονομάσει και να χαρακτηρίσει αυτό το πρόβλημα.
Υπάρχει, όμως, μια μεγάλη αδυσώπητη πραγματικότητα. Και η αδυσώπητη πραγματικότητα είναι ότι η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα στην Ευρώπη που διαχειρίζεται ένα μεγάλο, εξαιρετικά κρίσιμο, μαζικό ανθρωπιστικό πρόβλημα. Έχουμε να κάνουμε με τη διαχείριση εκατόν πενήντα χιλιάδων ψυχών κάθε χρόνο. Αυτό είναι το πρόβλημα. Έχουμε να κάνουμε με τετρακόσιες πενήντα χιλιάδες μετανάστες παράνομους που εισήλθαν στη χώρα μας τα τρία τελευταία χρόνια, εκ των οποίων μόλις πενήντα χιλιάδες επαναπροωθήθηκαν και οι υπόλοιποι, όπως μου λένε οι υπηρεσίες, είναι κάπου εδώ γύρω.
Δεν ξέρω πού γύρω είναι, αλλά σημασία έχει ότι αυτοί μπήκαν στη χώρα παράνομα και δημιουργούν μια βόμβα υγειονομική, μια βόμβα κοινωνική. Είμαστε μια χώρα η οποία διέρχεται μια τεράστια οικονομική και κοινωνική κρίση και ταυτόχρονα υπάρχει ένας μεγάλος κίνδυνος. Οι άνθρωποι αυτοί δυστυχισμένοι αναζητούν στον ήλιο μοίρα, αναζητούν την τύχη τους στην Ευρώπη, αναζητούν και επιχειρούν να ζήσουν καλύτερα τα επόμενα χρόνια σε μια χώρα, η οποία δεν μπορεί πλέον άλλο να συντηρήσει και να λύσει αυτό το κοινωνικό ζήτημα.
Η κοινωνική ειρήνη είναι σε κίνδυνο. Αυτό θέλω να σας το μεταφέρω εδώ, ενώπιον του Κοινοβουλίου, την τελευταία ημέρα της συνεδρίασής μας που κλείνει η Βουλή ενόψει των εκλογών και να σας πω ότι είναι σε κίνδυνο πλέον η κοινωνική ειρήνη με ένα πρόβλημα που παίρνει εκρηκτικές διαστάσεις.
Άρα, λοιπόν, όποιος επιχειρεί μέσα σ’ αυτήν την Αίθουσα αυτό το πρόβλημα να το ανάγει σε σπέκουλα ή σε ένα ζήτημα που έχει σχέση με ιδεολογικοπολιτικές αναφορές και αναζητήσεις ή κάποιοι άλλοι που έχουν τις θεωρίες της συνωμοσίας ως κεντρικό τους όραμα ή κάποιοι άλλοι που επιχειρούν να προσεγγίσουν αυτά τα ζητήματα απλώς ως κοινωνικά και μόνο, θα πω προς όλους αυτούς και προς όλους τους συναδέλφους ότι δεν δικαιούται κανείς σ’ αυτήν την Αίθουσα να αγνοεί τις πραγματικές διαστάσεις αυτού του μεγάλου ανθρωπιστικού ζητήματος.
Τι συμβαίνει στην Ελλάδα; Συμβαίνει κάτι μοναδικό που δεν συμβαίνει σε καμία άλλη χώρα της Ευρώπης. Όποιος θέλει να έρθει στην Ελλάδα παρουσιάζεται σε ένα αστυνομικό τμήμα του Έβρου ή σε κάποιο νησί, δίνει τα στοιχεία του, δακτυλοσκοπείται και παίρνει ένα σημείωμα να φύγει από τη χώρα σε ένα μήνα. Ταξιδεύει νομίμως μέχρι την Αθήνα με τα μέσα μαζικής μεταφοράς και έρχεται στην Αθήνα, στο κέντρο της πόλης και γίνεται θύμα εκμετάλλευσης των εγκληματικών δικτύων, με αποτέλεσμα όλα αυτά τα χρόνια που η πολιτεία αδρανεί, όλα αυτά τα χρόνια που κάνουμε τάχα ότι δεν βλέπουμε το πρόβλημα, όλα αυτά τα χρόνια που έχουμε κλείσει τα μάτια μας απέναντι σε ένα τεράστιο πρόβλημα το οποίο έχει γίνει πλέον καθημερινό αδυσώπητο πρόβλημα για χιλιάδες συμπολίτες μας…
Είναι, λοιπόν, ένα αδυσώπητο πρόβλημα για χιλιάδες συμπολίτες μας, οι οποίοι υφίστανται στις γειτονιές τους την υποβάθμιση της ποιότητας ζωής τους, την εγκληματικότητα, τα ναρκωτικά, την παράνομη πορνεία και μια σειρά από άλλες παραμέτρους και επιπτώσεις, στις οποίες πρέπει να προσθέσουμε και το θέμα της δημόσιας υγείας.
Υπάρχει, λοιπόν, θέμα δημόσιας υγείας. Ο κ. Λοβέρδος προ μηνών μιλούσε, αλλά κανείς δεν άκουγε. Προ μηνών έκανε συγκεκριμένες αναφορές από τα στοιχεία του ΚΕΛΠΝΟ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στην Ομόνοια στους εκατό χρήστες, οι τριάντα πέντε είναι φορείς του AIDS και εδώ μέσα στην Αίθουσα αυτή επιχειρούμε να κάνουμε σπέκουλα πολλοί από εμάς. Όλες οι κοπέλες που εκδίδονται επί της οδού Πατησίων παρανόμως, είναι κοπέλες χωρίς εξετάσεις και έχουν, σύμφωνα με τα στοιχεία του ΚΕΛΠΝΟ, μεγάλα ποσοστά ασθενειών λοιμωδών και μεταδοτικών και μάλιστα τα στοιχεία αυτά δείχνουν ότι πολλές από τις ασθένειες αυτές μεταδίδονται και με τον αέρα, με την ομιλία, με την αναπνοή. Γι’ αυτό λοιπόν, υπάρχει ζήτημα άμεσης και κατεπείγουσας εξέτασης όλων των ατόμων αυτών.
Τι θέλουμε να κάνουμε; Καταρχήν, πρέπει να σταματήσει και να σταλεί ένα αυστηρό μήνυμα -και ήδη έχει σταλεί, πρέπει να σας πω- σε όλους τους διακινητές, ότι η Ελλάδα πλέον είναι μία χώρα, η οποία από τη στιγμή που μπεις, δεν σε αφήνει απλά ελεύθερο. Κρατείσαι σε κάποιο κέντρο φιλοξενίας. Αυτό το οποίο συμβαίνει τόσα χρόνια δηλαδή, σταματάει τώρα. Το δεύτερο είναι ότι επιτέλους το κέντρο της Αθήνας αρχίζει και θα αρχίσει στη συνέχεια σε πολύ λίγους μήνες να θυμίζει την πρωτεύουσα της Ελλάδας και όχι μία πόλη, η οποία έχει κατακλυστεί από δίκτυα εγκληματικά, τα οποία σκορπίζουν το θάνατο και το έγκλημα. Να πάτε να επισκεφθείτε το κέντρο της Αθήνας, για να δείτε ότι σήμερα υπάρχει μία άλλη πραγματικότητα και μαζί με την αναβάθμιση που προγραμματίζει ο Δήμος, η Περιφέρεια και τα αρμόδια Υπουργεία θα καταστήσουν την πόλη μας και πάλι επισκέψιμη στο κέντρο.
Είδα προχθές με πολύ χαρά στην Ομόνοια το απόγευμα της Κυριακής δεκάδες επισκέπτες από την επαρχία να κάθονται στα παγκάκια της Ομόνοιας. Θα προχωρήσουμε και πριν τις εκλογές θα λειτουργήσει το πρώτο κέντρο κράτησης και φιλοξενίας. Κλειστά κέντρα φιλοξενίας. Και θέλω εδώ να είμαστε καθαροί μεταξύ μας. Επιχειρούν ορισμένοι από τις τοπικές κοινωνίες –ορισμένοι συνάδελφοί μας εδώ μέσα- να στρεβλώσουν την πραγματικότητα, επιχειρώντας να πουν, ξέρετε, το πρόβλημα αυτό είναι μεγάλο. Είναι εθνικό ζήτημα, είναι κοινωνικό ζήτημα, αλλά δεν αφορά εμάς, αφορά κάποιους άλλους. Το ίδιο λέγανε και με τα σκουπίδια, το ίδιο λέγαμε για όλα τα μεγάλα προβλήματα τα κοινωνικά. Αλήθεια, αυτό αποτελεί στάση ευθύνης απέναντι στον ελληνικό λαό; Αλήθεια, αυτό αποτελεί στάση που προάγει τα μεγάλα κοινωνικά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε μέσα στην κρίση;
Είναι πολύ καθαρό. Κέντρο φιλοξενίας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σημαίνει ότι είναι ένας χώρος, ο οποίος φυλάσσεται. Υπάρχουν κάποιοι των οποίων τις ευαισθησίες σέβομαι. Λένε, γιατί να τους κρατάμε; Απαντώ. Είναι καλύτερα να γυρνάει μέσα στους δρόμους να αλητεύει, να εγκληματεί, να μεταφέρει αρρώστιες και λοιμώδη νοσήματα ή είναι καλύτερα να κρατείται υπό την προστασία του ελληνικού κράτους; Πού κινδυνεύει περισσότερο;
Είναι κάποιοι άλλοι που λένε, θα τους βάλετε εκεί πέρα και θα υπάρχει εγκληματικότητα. Γιατί άραγε θα υπάρχει εγκληματικότητα; Το ότι θα υπάρχουν εκατόν πενήντα, διακόσιοι άνθρωποι σε ένα χώρο, χωρίς όπλα, χωρίς καμία, μα καμία κατηγορία να έχει καταγγελθεί σε βάρος αυτών των ανθρώπων σημαίνει ότι θα υπάρχει εγκληματικότητα; Είναι άνθρωποι αθώοι, οι οποίοι ήρθαν εδώ για να ζήσουν μία καλύτερη ζωή. Άρα, λοιπόν, θα ήθελα να μου πει κάποιος σε τι συνίσταται η υποβάθμιση.
Τρίτον, δημιουργούνται μία σειρά από προϋποθέσεις για δημιουργία θέσεων εργασίας στις τοπικές κοινωνίες, έτσι ώστε να πετύχουμε αυτό το οποίο η Ελλάδα δεν πέτυχε όλα αυτά τα χρόνια.
Θέλω να σας δώσω λοιπόν ένα μέγεθος. Αναρωτιούνται πολλοί πού πήγαν αυτοί από το κέντρο της Αθήνας. Ήταν εδώ 20 χρόνια. Πού εξαφανίστηκαν; Η απάντηση είναι πολύ απλή. Εξαφανίστηκαν από εκεί γιατί εξαφανίστηκαν αυτοί που τους πήγαιναν εκεί, δηλαδή τα εγκληματικά δίκτυα, αυτοί που πουλάνε παράνομα προϊόντα και πλήττουν το επίσημο νόμιμο εμπόριο. Τελειώσαμε μ’ αυτούς. Σας δηλώνω ότι ξανά παρεμπόριο στο κέντρο της Αθήνας δεν θα υπάρξει ποτέ. Δεν θα ξαναυπάρξει αυτό το χάλι το οποίο πραγματικά δεν τιμά τη σύγχρονη Αθήνα. Δεν θα υπάρξουν ξανά όλα αυτά τα φαινόμενα τα οποία ζήσαμε τα τελευταία 15-20 χρόνια, γιατί φεύγουν τα εγκληματικά δίκτυα.
Πετυχαίνουμε και κάτι ακόμη. Μέχρι πριν την εκκαθάριση του κέντρου της Αθήνας είχαμε κάθε μέρα περίπου τριάντα έως πενήντα αιτήματα εθελοντικού επαναπατρισμού. Ξέρετε πόσα έχουν γίνει τώρα με την πολιτική που εφαρμόζουμε; Πεντακόσια τη μέρα. Τόσοι άνθρωποι ζητούν να επαναπροωθηθούν. Ποιος είναι ο κίνδυνος λοιπόν; Στα κέντρα φιλοξενίας θα κρατούνται για τρεις μήνες το πολύ και θα γυρίσουν πίσω με πληρωμένο εισιτήριο και ένα μικρό χαρτζιλίκι. Αυτή είναι η πολιτική. Ποιος διαφωνεί με αυτή την πολιτική; Είναι εθνική πολιτική και κυρίως είναι μία πολιτική η οποία έχει τον ευρωπαϊκό μανδύα, γιατί κατατέθηκε από το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, από την ελληνική Κυβέρνηση στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή το ευλόγησε, το χρηματοδότησε και τώρα πια εφαρμόζουμε αυτή τη μεταναστευτική πολιτική. Δεν υπάρχει κάποια άλλη μεταναστευτική πολιτική που άκουσα προηγουμένως. Ποια είναι αυτή η άλλη μεταναστευτική πολιτική; Δεν υπάρχει καμία άλλη. Υπάρχει η εθνική μεταναστευτική πολιτική που εφαρμόζεται η οποία εγκρίθηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
Προχθές σε συνάντησή μου με την αρμόδια Επίτροπο, συζητήσαμε τις λεπτομέρειες εφαρμογής αυτής της πολιτικής την οποία εφάρμοζε προηγουμένως ο προκάτοχός μου ο κ. Παπουτσής και συνέταξα πρώτα εγώ ως Υπουργός Προστασίας του Πολίτη το 2009. Αυτή είναι η πραγματικότητα.
Σας καλώ όλους λοιπόν, ανεξάρτητα από τις ιδεολογικοπολιτικές προσεγγίσεις που έχει ο καθένας από εμάς, να συνδράμουμε όλοι ούτως ώστε να στηρίξουμε αυτή την πολιτική, να αποβάλουμε όλες αυτές τις προκαταλήψεις και τις ιδεοληψίες και να απαντήσουμε δυναμικά και κυρίως με ευθύνη, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Τι θα πει ότι είναι προεκλογικά; Προεκλογικά δεν μεταδίδονται ασθένειες δηλαδή; Προεκλογικά δεν εγκληματούν τα δίκτυα; Προεκλογικά δεν μοιράζουν ναρκωτικά; Τι θα κάνουμε; Θα σηκώσουμε τα χέρια ψηλά; Αυτή είναι μία άποψη ενός πολιτικού συστήματος που καταρρέει σήμερα, κατέρρευσε και καταδικάστηκε από το λαό και είναι σαν να λέμε εμείς «μπράβο που μας αμφισβητείτε», γιατί τους δικαιώνουμε έτσι.
Γι’ αυτό λοιπόν σαν καλώ και σας παρακαλώ όλους, κάνω έκκληση, αυτή η τροπολογία η οποία δίνει τη δυνατότητα στην Ελληνική Αστυνομία και στο Υπουργείο Υγείας, στο ΚΕΛΠΝΟ, που είναι το Εθνικό Ίδρυμα για τα λοιμώδη νοσήματα, να υπάρξει η δυνατότητα γι’ αυτούς οι οποίοι έχουν το χαρτάκι του ασύλου και περνάει πολύς χρόνος μέχρι να εξεταστεί, να μπορούν να κρατούνται στα αρμόδια νοσοκομεία, κέντρα υγείας ή όποια άλλα νοσηλευτήρια κρίνει κάθε φορά το Υπουργείο Υγείας.
Κλείνοντας, θέλω να σας πω το εξής. Χρήματα υπάρχουν πολλά.
[Θόρυβος από την πτέρυγα του ΛΑΟΣ]
Χρησιμοποιήθηκαν και τέτοιου είδους επιχειρήματα. Χρήματα και πόροι υπάρχουν πολλοί. Δυστυχώς δεν τους απορροφήσαμε. Από τα 250.000.000 έχουν απορροφηθεί μόλις 40 για ένα κέντρο που θα γίνει τώρα στον Έβρο. Άρα, λοιπόν, ούτε αυτό να χρησιμοποιείται. Συνεπώς, επειδή υπάρχουν πολλά χρήματα, επειδή υπάρχουν πόροι που μπορούμε να αξιοποιήσουμε για να μπορέσουμε να βοηθήσουμε και τους ανθρώπους αυτούς να γυρίσουν πίσω στις πατρίδες τους και ταυτόχρονα εμείς να αποκτήσουμε υποδομές, σας καλώ πραγματικά να στηρίξετε αυτή την υπόθεση.
Τέλος, κυρία Πρόεδρε, ευχαριστώντας σας για την ανοχή του χρόνου, να σας πω ότι έχουμε ένα μεγάλο κίνδυνο. Τον Ιούνιο η χώρα αξιολογείται για την παραμονή της ή όχι στη Συνθήκη Σέγκεν. Μέχρι στιγμής δεν έχουμε αποφύγει ακόμη την έξοδο.
Ευχαριστώ πολύ.