22 Νοεμβρίου, 2017
 

Οι μεταφράσεις και οι λοιπές εργασίες που απαιτούνται γι’ αυτή τη σελίδα συνήθως έχουν γίνει από την ομάδα antifa scripta. Σε αντίθετη περίπτωση, αναφέρεται το όνομα του μεταφραστή.

 

Τεκμηρίωση

Οι απόψεις οφείλουν να επικυρώνονται, να μετασχηματίζονται, να απορρίπτονται μέσα στην πεισματική πραγματικότητα της Ιστορίας. Η τεκμηρίωση συνεπώς δεν στηρίζει μόνο το ήδη κατακτημένο, μπορεί να ανοίξει και νέα μονοπάτια κριτικής αυτού του κόσμου.

Λόγος του Μ. Χρυσοχοΐδη στη Βουλή των Ελλήνων

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΒΟΥΛΗΣ (απόσπασμα) 
Παρασκευή 19 Φεβρουαρίου 2010


ΜΙΧΑΗΛ ΧΡΥΣΟΧΟΪΔΗΣ (Υπουργός Προστασίας του Πολίτη): Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. 
Κυρία και κύριοι συνάδελφοι, άκουσα με προσοχή όλα αυτά, τα οποία εσείς πιστεύετε και εκπροσωπείτε σε σχέση με το ζήτημα της ασφάλειας των πολιτών και σας ευχαριστώ γι’ αυτό. Ωστόσο, θέλω να σας πω ότι πρέπει να συνεννοηθούμε λίγο. Και πρέπει να συνεννοηθούμε, γιατί -υποθέτω κι εσείς συμφωνείτε- ότι βρισκόμαστε σε μια Αίθουσα, όπου εκπροσωπούμε τους πολίτες αυτής της χώρας και αν δεν υπάρξει συνεννόηση, μπορεί κάλλιστα να γίνεται διάλογος κωφών χωρίς, όμως, κανένα αποτέλεσμα.

Λέω, λοιπόν, ότι περιγράφετε -και περιγράφουμε όλοι μας- το ζήτημα της ανασφάλειας και της εγκληματικότητας, της μετανάστευσης, αλλά πρέπει να περιγράψουμε και το κοινωνικό ζήτημα. Πρέπει να περιγράψουμε και το διεθνές ζήτημα. Αίφνης, η Ελλάδα δέχεται μετανάστες, μόνη της σε όλο τον πλανήτη; Δεν γέμισε όλη η Ευρώπη μετανάστες;

Εμείς έχουμε ένα ακόμα μεγαλύτερο πρόβλημα. Είμαστε η είσοδος της Ευρώπης. Για το λόγο αυτό, δεχόμαστε πολύ ισχυρές πιέσεις από εισροές από την Αφρική και την Ασία. Αλλά δεν είμαστε η μοναδική χώρα που δέχεται μετανάστες. Ούτε είμαστε η μοναδική χώρα που αντιμετωπίζει αυτή τη στιγμή κρίση. Ούτε είμαστε η μοναδική χώρα που αντιμετωπίζει το πρόβλημα της εγκληματικότητας και ανασφάλειας. Λέω να συνεννοηθούμε σε αυτό, γιατί, κύριοι συνάδελφοι, εάν δεν συνεννοηθούμε σε αυτά προφανώς θα κάνουμε περιγραφές, οι οποίες, όμως, δεν θα λύνουν το πρόβλημα.

Θέλω να σας πω, λοιπόν, ότι εμείς -που είμαστε μία Κυβέρνηση τεσσάρων και κάτι μηνών- εννοούμε ότι ήρθαμε εδώ, όχι απλώς για να κάνουμε περιγραφές, ούτε να διαχειριστούμε την κατάσταση την οποία παραλάβαμε, αλλά ήρθαμε εδώ να αλλάξουμε τα πράγματα. Εγώ πιστεύω -και συμφωνώ μαζί σας σε αυτό- ότι δεν πάει άλλο. Αλλά επειδή δεν πάει άλλο, πρέπει να συνοδευθεί από μεγάλες αποφάσεις.

Επειδή ειπώθηκε, θέλω να το τονίσω. Οι προγραμματικές μας δεσμεύσεις και ταυτόχρονα οι δεσμεύσεις μας εδώ, στις προγραμματικές δηλώσεις της Κυβέρνησης, όχι απλώς θα τηρηθούν, αλλά θα εφαρμοστούν στο ακέραιο, ίσως και παραπάνω, γιατί πιστεύουμε ότι πραγματικά ζούμε μια κρίσιμη στιγμή. Μία στιγμή, στην οποία πρέπει να αρθούμε όλοι στο ύψος των περιστάσεων και να αντιμετωπίσουμε ένα ζήτημα εξαιρετικής σημασίας που έχει να κάνει με κάτι βαθύτερο. Έχει να κάνει με την ασφάλεια, έχει να κάνει με την ψυχή των ανθρώπων, έχει να κάνει με το φόβο, έχει να κάνει με την προσπάθειά μας να δημιουργήσουμε μια ασφαλή κοινωνία.

Νομίζω, ότι όπως κι εσείς είπατε και συμφωνώ μαζί σας, είναι ύψιστο αγαθό η ασφάλεια και πρέπει να εργαστούμε όλοι γι’ αυτό.

Γι’ αυτό, λοιπόν, επειδή είμαστε αποφασισμένοι να τηρήσουμε τις δεσμεύσεις, θέλουμε όλους τους πολίτες κοντά μας σε αυτή την προσπάθεια και όλες τις πολιτικές δυνάμεις, με συνεννόηση και να μην πάμε στα άκρα. Θα αναφερθώ σε αυτό στη συνέχεια.

Θέλω να εκφράσω και πάλι τη βαθειά μου οδύνη γι’ αυτό που έγινε προχθές. Το ότι χάθηκε ένας συμπολίτης μας, ένας αθώος άνθρωπος με ένα μωρό στην αγκαλιά. Ταυτόχρονα, υπήρξε μια επιχείρηση της Αστυνομίας, η οποία οδήγησε στη Δικαιοσύνη δύο από τους πιο σκληρούς κακοποιούς στην ιστορία του εγκλήματος. Είδατε όλοι το οπλοστάσιο που κατείχαν αυτοί οι συγκεκριμένοι.

(...)

Πιστεύω, ότι λάθη γίνονται καθημερινά. Αβελτηρίες υπάρχουν. Δεν μπορεί να είναι τέλεια η Αστυνομία σε αυτήν τη χώρα. Υπάρχουν και ελλείμματα. Σημασία έχει το εξής, ότι αρχίσαμε και παλεύουμε πάλι, δεν παραδίδουμε τα όπλα. Δεν αδρανούμε, δεν παραιτούμεθα. Δεν είμαστε φοβικοί. Το σύνθημα είναι, «όλοι στο δρόμο για να καταπολεμήσουμε τους εγκληματίες». Η Ελλάδα πράγματι τα τελευταία χρόνια έχει να αντιμετωπίσει ένα πολύ σκληρό ζήτημα. Και απευθύνομαι σε όλους σας, γιατί το ξέρω το ζήτημα σε βάθος. Πολύ σκληρό πρόβλημα. Δυστυχώς, έχουμε κακή γειτονιά, είμαστε σε δύσκολη περιοχή. Δυστυχώς, γέμισε ο τόπος όπλα, επειδή αναφερθήκατε στην Καμπούλ προηγουμένως. Γέμισε ο τόπος όπλα. Σας θυμίζω όμως, ότι υπήρχε μία Ελλάδα το 2004 η οποία δοξάστηκε και υμνήθηκε από όλο τον πλανήτη. Και από τότε καθίσαμε ήσυχοι πάνω στις δάφνες και διαλύθηκαν τα Σώματα Ασφαλείας.

Και δεν το κάνω αυτήν τη στιγμή ως κριτική απέναντι στην προηγούμενη Κυβέρνηση, αλλά το κάνω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για τον εξής λόγο, για να μη ξανασυμβεί ποτέ αυτό. Για να μην ξανασυμβεί ποτέ στη χώρα τέτοιο φαινόμενο. Για να μην ξαναοδηγηθούμε ποτέ σε τέτοιου είδους πραγματικότητες, αδράνειας δηλαδή και παραίτησης, όπου το κράτος παραιτήθηκε και ορισμένοι πίστεψαν ευλόγως ότι μπορούν να μετατρέψουν τη χώρα σε άντρο του εγκλήματος, χωρίς κανένα σεβασμό στην ανθρώπινη ζωή.

Αυτό θέλουμε να αντιμετωπίσουμε σήμερα και αυτό επιχειρούμε. Ξεκινήσαμε μία σειρά από ενέργειες αγαπητοί συνάδελφοι και πρώτα-πρώτα στη διαχείριση του ανθρώπινου δυναμικού, να δούμε πού βρίσκεται το ανθρώπινο δυναμικό. Μαζέψαμε πίσω πάρα πολλούς αστυνομικούς από διάφορα πάρεργα και παράπλευρες δραστηριότητες. Έχουμε αυτήν τη στιγμή βγάλει στο δρόμο, σε πρώτη φάση, τους αστυνομικούς της γειτονιάς και προσπαθούμε να διαμορφώσουμε μία νέα σχέση.
Κύριοι συνάδελφοι, θέλω να σας πω με πολύ ευθύ τρόπο, δεν είναι ψόγος για την Αστυνομία να αποτρέπουμε την αστυνομική βία. Δεν είναι φαινόμενο το οποίο κοσμεί την κοινωνία και τη δημοκρατία. Ούτε την ίδια την Αστυνομία τιμά να υπάρχουν φαινόμενα βίας. Υπάρχει λόγος. Ο καλός αστυνομικός δεν χρειάζεται να είναι βίαιος. Γι’ αυτό δεν μπορούν οι ελάχιστοι –οι ελάχιστοι πραγματικά ορισμένοι μερικές φορές μετρημένοι στα δάκτυλα των δύο χεριών- να δυσφημίζουν ένα ολόκληρο Σώμα 55.000 ανθρώπων.

Γι’ αυτό, λοιπόν, πρέπει να κάνουμε πρώτα μία προσπάθεια ξανά προσέγγισης της Αστυνομίας με τους πολίτες. Να γίνει η Αστυνομία φιλική.

Δεύτερον, κάνουμε μία μεγάλη προσπάθεια να αντιμετωπίσουμε το κρίσιμο ζήτημα που όλοι σας θέσατε, το ζήτημα της παράνομης μετανάστευσης. Είμαστε μια χώρα η οποία συγκεντρώνει περίπου το 70% της παράνομης μετανάστευσης της Ευρώπης. Εκπροσωπούμε περίπου το 1/3 των συλλήψεων, τα έχουμε ξαναπεί σε αυτήν την Αίθουσα. Τι κάναμε; Πράγματι αυτήν τη στιγμή υπάρχει μία καλύτερη κατάσταση και στην Ηγουμενίτσα και στην Πάτρα. Ενδεχομένως να υπάρξουν αλλού πιέσεις, βεβαίως. Αλλά εδώ είμαστε για να τα αντιμετωπίσουμε. Και θα υπάρξουν πιέσεις αλλού, σε άλλα σημεία των συνόρων μας. Ωστόσο είμαστε αποφασισμένοι να στείλουμε ένα μήνυμα, ότι δεν θα περάσετε από εδώ. Δεν θα περάσετε από εδώ. Και στο τέλος, δεν θα περάσουν από εδώ, σας διαβεβαιώνω. Αναφέρομαι στα κυκλώματα που διακινούν τους ανθρώπους όλους αυτούς.

Είδα πριν από λίγες μέρες τον Τούρκο Αρχηγό του Λιμενικού Σώματος. Κουβεντιάσαμε το ζήτημα και έστειλα μία επιστολή στον Τούρκο συνάδελφό μου για να κάνω μία συνάντηση, να συζητήσουμε, επιτέλους όχι σε ρητορικό επίπεδο, αλλά να ληφθούν αποφάσεις.

(...)

Δεν χρειάζεται να κλαψουρίζουμε συνεχώς. Πρέπει να πάρουμε αποφάσεις επιτέλους. Ήρθε η ώρα. Επίσης κάνουμε κινήσεις σε ευρωπαϊκό επίπεδο, με το Γάλλο συνάδελφό μου, με το Γερμανό, να προχωρήσουμε σε πολύ συγκεκριμένα μέτρα κατά της Τουρκίας, προκειμένου να συμμορφωθεί και να υπογράψει τις συμφωνίες που της προτείνονται και από την άλλη να συμμορφωθεί προς τα ήδη συμφωνηθέντα.

Δεν θα περάσουν, λοιπόν, αν συνεχίσουμε αυτή την προσπάθεια. Είναι μια μεγάλη προσπάθεια που κάνουν και οι αστυνομικές και οι λιμενικές αρχές, προκειμένου να αποτρέψουμε την έξοδο από τη χώρα και να στείλουμε το μήνυμα ότι αυτή η ροή προς τη χώρα αυτή δεν πρόκειται να σας επιφέρει κανένα αποτέλεσμα.

Υπάρχουν όμως και άλλα προβλήματα, που σωστά περιγράψατε και εισπράττω και εγώ καθημερινά και τα έχω δει και με τα ίδια μου τα μάτια, το κέντρο της Αθήνας. Το κέντρο της Αθήνας δεν αποτελείται από παράνομους. Είναι λίγοι οι παράνομοι, νόμιμοι είναι οι περισσότεροι. Υπάρχουν μια σειρά από θέματα τα οποία πρέπει να δούμε, τα εγκαταλειμμένα σπίτια, τα θέματα δημόσιας υγείας.

Θέλω να σας πω ότι βρισκόμαστε σε διάλογο αυτή τη στιγμή με φορείς, με εκπροσώπους του κέντρου της Αθήνας, με το Δήμαρχο, τη δημοτική αρχή και θα ξεκινήσουμε μια προσπάθεια. Σ’ αυτή την προσπάθεια τους θέλουμε όλους κοντά μας. Θα στείλουμε και μια γνωστοποίηση σε όλους στην περιοχή ότι δεν μπορούν να παίζουν με τα θέματα δημόσιας υγείας, ότι υπάρχουν μεταδοτικές νόσοι, ότι πολλοί από αυτούς δουλεύουν σε επιχειρήσεις οι οποίες είναι υγειονομικού ενδιαφέροντος, ότι κινδυνεύει η δημόσια υγεία συνολικότερα, ότι δεν μπορούν να μένουν σε μια οικοδομή διακόσια και τριακόσια άτομα.
Δεν μπορούν να συμβαίνουν αυτά στην εποχή μας. Θα γνωστοποιήσουμε ότι δεν είμαστε αποφασισμένοι να τα ανεχθούμε άλλο, αλλά είμαστε αποφασισμένοι από την άλλη πλευρά να δράσουμε. Θα τους ενημερώσουμε όλους, όπως προβλέπει η δημοκρατική μας συνείδηση, αλλά και η απόφασή μας να προστατεύσουμε την ασφάλεια των πολιτών, την ασφάλεια της δημόσιας υγείας.

Έχουμε και άλλα προβλήματα, τα οποία θέσατε εσείς με μια φράση, τα ναρκωτικά. Υπάρχει το ζήτημα των ναρκωτικών. Εδώ πρέπει να το πούμε καθαρά και φανερά, ότι το ζήτημα των ναρκωτικών και των χρηστών είναι κοινωνικό ζήτημα και το κοινωνικό ζήτημα ή, αν θέλετε, το ζήτημα της υγείας των παιδιών αυτών χρειάζεται αντιμετώπιση θεραπευτική, ιατρική.

Από την άλλη πλευρά υπάρχει το εγκληματικό φαινόμενο, που συνδέεται με ένα συνολικότερο ζήτημα, δηλαδή και με τη λαθρομετανάστευση που λέγαμε προηγουμένως και με τις ροές προς τη χώρα και με τις σχέσεις μας με τις βαλκανικές χώρες, ζητήματα τα οποία δυστυχώς έχουν αφεθεί. Να μη σας πω ποια είναι η εικόνα της χώρας αυτή τη στιγμή στα Ευρωπαϊκά Συμβούλια. Στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Εσωτερικών Υποθέσεων πού είναι η Ελλάδα, πού υπάρχει η Ελλάδα;

Επιχειρούμε αυτή την ανάταξη και την ανασύνταξη και της θέσης της χώρας και της διαπραγματευτικής μας δύναμης. Έτσι λοιπόν παράλληλα με το εγκληματικό φαινόμενο πρέπει να δούμε και το κοινωνικό ζήτημα. Και όσο θα βαθαίνει η κρίση, τόσο, κυρία και κύριοι συνάδελφοι, θα μεγαλώνει και το πρόβλημα. Άρα, τόσο πρέπει εμείς να σηκώνουμε τον πήχη της προσπάθειάς μας, ενώ γινόταν το αντίθετο τα τελευταία χρόνια.

Τι θα κάνουμε; Το σύνθημά μας είναι «όλοι στο δρόμο». Μέχρι αμέσως μετά το Πάσχα, όπως έχω πει δημόσια, θα αστυνομεύουν το Λεκανοπέδιο της Αττικής αστυνομικές δυνάμεις καλά εκπαιδευμένες. Και όταν λέω καλά εκπαιδευμένες, ξέρετε τι εννοώ; Έχουμε αντιφάσεις και σε αυτά.

Από την μια πλευρά, πριν από λίγες μέρες είχαμε δύο αστυνομικούς στο Μαρούσι που πήγαν να ελέγξουν τους συγκεκριμένους κακοποιούς και τους αφόπλισαν. Από την άλλη πλευρά συνέβη αυτό το ατυχές περιστατικό, με τη σύλληψη ταυτόχρονα όμως των δύο κακοποιών.

Τι συμβαίνει λοιπόν; Κάποιοι αστυνομικοί, παίρνοντας 1.000 έως 1.200 ευρώ το μήνα, δίνουν μάχη με χειροβομβίδες, με καλάζνικοφ, με κακοποιούς αποφασισμένους να σκοτώσουν, οι οποίοι δεν σέβονται την ανθρώπινη ζωή.

(...)

Κάποιοι άλλοι αστυνομικοί δεν μπορούσαν να δώσουν τη μάχη. Κάποιοι λένε γιατί δεν έδωσαν τη μάχη. Δεν έπρεπε να δώσουν τη μάχη αυτή! Αλίμονο αν έδιναν τη μάχη! Θα χάναμε δυο παιδιά. Αλίμονο! Ευτυχώς.

Εγώ χαίρομαι πάρα πολύ που η υπόθεση στο Μαρούσι εξελίχθηκε έτσι. Θέλουμε για την κάθε αποστολή τους κατάλληλους αστυνομικούς. Αν πιστεύει κανείς ότι μπορούσαν οι δυο αστυνομικοί του Α.Τ. Αμαρουσίου που έκαναν πεζή περιπολία να αντιμετωπίσουν δυο κακοποιούς, τότε προφανώς δεν συνεννοούμαστε.

Κακώς λειτούργησαν με αυτόν τον τρόπο οι αστυνομικοί. Έπρεπε να κάνουν άλλου είδους ενέργειες. Ευτυχώς, όμως, δεν συνέβη το μοιραίο και δεν χάθηκε και άλλη ανθρώπινη ζωή.

Θέλουμε πια δυνάμεις στο δρόμο, οι οποίες θα είναι μάχιμες και η μάχη προκύπτει από δύο πράγματα: από ένα προσωπικό που έχει υψηλό ηθικό και από ένα προσωπικό που είναι καλά εκπαιδευμένο. Πρέπει όμως να είναι συνεχώς εκπαιδευόμενο, όχι βίαιο, εκπαιδευμένο, φιλικό προς τον πολίτη και έτοιμο να αντιμετωπίσει στη μάχη τον κακοποιό.

Αυτές τις δυνάμεις θα βγάλουμε έξω. Δύο χιλιάδες αστυνομικοί καθημερινά θα αστυνομεύουν το Λεκανοπέδιο. Κάθε τέταρτο έως είκοσι λεπτά θα περνούν από το σπίτι του κάθε ενός από εμάς τέσσερις αστυνομικοί και ταυτόχρονα –επειδή δεν φτάνει μόνο αυτό- συγκροτούμε Τμήματα Δίωξης Εγκληματικότητας ανά δήμο -και στο Δήμο της Αθήνας βέβαια αρκετά τμήματα, γιατί είναι μεγάλος δήμος- δηλαδή τμήματα ασφάλειας, ενενήντα τμήματα ασφαλείας με τρεισήμισι χιλιάδες αστυνομικούς –σύνολο πεντέμισι χιλιάδες- και άλλες εξίμισι χιλιάδες περίπου αστυνομικούς στα αστυνομικά τμήματα, τα οποία θα λειτουργούν περισσότερο ως τμήματα εξυπηρέτησης του πολίτη, υποδοχής των πολιτών και μια σειρά άλλου είδους αστυνομικές δραστηριότητες.

Θα διαθέσουμε δηλαδή δώδεκα χιλιάδες αστυνομικούς, αρχές Απριλίου, στους πολίτες του Λεκανοπεδίου, στους πολίτες της Θεσσαλονίκης, στους πολίτες της πρωτεύουσας κάθε νομού και στην ύπαιθρο με τις περιπολίες, με τα αυτοκίνητα.
Είναι ένα φιλόδοξο σχέδιο. Δεν το διαφημίζω, απλώς φιλοδοξώ –φιλοδοξούμε- να διαμορφώσουμε σιγά-σιγά και να εμπεδώσουμε ένα διαφορετικό αίσθημα των πολιτών απέναντι στο πρόβλημα –δηλαδή το έγκλημα, την ανασφάλεια- και απέναντι στην Αστυνομία.

Πιστεύω ότι θα τα καταφέρουμε. Τα πρώτα δείγματα της συμπεριφοράς των αστυνομικών της γειτονιάς και των σχέσεών τους με τους πολίτες είναι εξαιρετικά. Θέλω να σας πω ότι σε πολλές περιοχές αυτή τη στιγμή οι αστυνομικοί της γειτονιάς μαζί με τους πολίτες, μαζί με διαμερισματικούς εκπροσώπους, μαζί με δημοτικούς συμβούλους οργανώνουν σεμινάρια, συνομιλίες, συγκεντρώσεις για τα θέματα της ασφάλειας, για τα κοινωνικά προβλήματα σε κάθε περιοχή και αυτό πραγματικά μου δίνει ιδιαίτερη χαρά. Έτσι θα πάμε.

Όμως, υπάρχει ένα μεγάλο ζήτημα, το οποίο κάποιοι από τους συναδέλφους έθιξαν. Υπάρχει το οργανωμένο έγκλημα. Νομίζω ο κ. Βελόπουλος κάτι είπε. Εδώ, κύριοι συνάδελφοι, τα πράγματα γίνονται ακόμα πιο σοβαρά. Το οργανωμένο έγκλημα διακινεί και μεγάλα ποσά.

Αυτοί οι συγκεκριμένοι δύο Αλβανοί καθημερινά εισέπρατταν, κάνοντας ληστείες, πενήντα, εκατό, διακόσιες χιλιάδες. Πού πάνε όλα αυτά τα χρήματα; Επενδύονται στη γειτονική χώρα. Τα «μαύρα» εγκληματικά λεφτά που παίρνουν από εδώ επενδύονται εκεί!

Πρέπει, λοιπόν, να βρούμε τα λεφτά. Πρέπει να βρούμε αυτά τα χρήματα. Πρέπει να βρούμε το εγκληματικό προϊόν. Διότι, αν αυτό δεν το βρούμε και δεν καταλάβουμε ότι εδώ δεν είναι μόνο μια αστυνομία ισχυρή να τους αντιμετωπίσει αλλά ταυτόχρονα θα χάσουν και αυτά, τα οποία κερδίζουν από την εγκληματική τους δραστηριότητα, τότε δεν θα κάνουμε τίποτα. Θα έλθουν κάποιοι άλλοι.

Γι’ αυτό, λοιπόν, είναι πρώτη μας προτεραιότητα αυτή τη στιγμή να δούμε και το δρόμο του χρήματος, πού πάνε τα χρήματα, να κάνουμε συνεργασίες με την κυβέρνηση της γειτονικής χώρας, έτσι ώστε να κατάσχουμε τα χρήματα μέσα από όποια οδό –ενδεχομένως- έχουν φθάσει εκεί. Και αυτό είναι κρίσιμο θέμα.

(...)

Γι’ αυτό λοιπόν –όπως ξέρετε- είναι στα σκαριά, προχωράει και ελπίζω ότι μέχρι τέλος Μάιου θα είμαστε έτοιμοι για την ίδρυση της υπηρεσίας δίωξης του οργανωμένου εγκλήματος. Προσλαμβάνουμε αυτές τις μέρες –ήδη έχει λήξει η προθεσμία υποβολής δικαιολογητικών- 100 αξιωματικούς ειδικών καθηκόντων, οι οποίοι μαζί με την υπάρχουσα Ασφάλεια Αττικής θα αναλάβουν το έργο της δίωξης του οργανωμένου οικονομικού εγκλήματος το οποίο ανθεί αυτή τη στιγμή στη χώρα.

(Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή)

Τελειώνω κύριε Πρόεδρε.
Θέλω να πω ότι αυτό είναι μια πολύ μεγάλη αποστολή, γιατί εάν καταπολεμήσουμε τους δρόμους διαφυγής του χρήματος ή τους προορισμούς των χρημάτων αυτών -όπου επενδύονται χρήματα από τον κόπο του ελληνικού λαού, των ελλήνων πολιτών σε επενδύσεις που γίνονται κυρίως στη γειτονική χώρα ή και σε άλλες χώρες- τότε θα έχουμε κερδίσει ένα μέρος αυτού του στοιχήματος.

Όλοι στο δρόμο, λοιπόν, θα πολεμήσουμε το έγκλημα με τρόπο αποφασιστικό όχι στη ρητορική και φραστικά, αλλά στην πράξη. Και πραγματικά αυτή η προσπάθεια αξίζει να τη στηρίξουμε όλοι, γιατί αφορά όλους τους πολίτες που κατοικούν σε αυτή τη χώρα, αφορά όλους μας. Πρέπει να είναι να μία πανεθνική προσπάθεια.
Ευχαριστώ κύριε Πρόεδρε.

(...)

Το λόγο έχει ο κύριος Υπουργός κ. Χρυσοχοΐδης να δευτερολογήσει και να ανταπαντήσει για δέκα λεπτά.

ΜΙΧΑΗΛ ΧΡΥΣΟΧΟΪΔΗΣ (Υπουργός Προστασίας του Πολίτη): Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είπα και στην αρχή ότι πρέπει να είμαστε ψύχραιμοι. Κυρία Παπανδρέου, σας άκουσα να λέτε συνεχώς για την Εύβοια. Η Εύβοια είναι πολύ όμορφο μέρος και είναι και τουριστικό μέρος.
ΟΥΡΑΝΙΑ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ-ΠΑΠΑΔΑΚΗ: Το ξέρω.
ΜΙΧΑΗΛ ΧΡΥΣΟΧΟΪΔΗΣ (Υπουργός Προστασίας του Πολίτη): Μην το αναφέρετε έτσι όμως, κακό κάνετε έτσι. Με το να λέτε συνεχώς ότι η Εύβοια είναι ένα μέρος που είναι επικίνδυνο για τους ανθρώπους που έρχονται εκεί, νομίζω ότι αυτό είναι δυσφήμηση και είναι άδικο γιατί δεν είναι έτσι τα πράγματα.
ΟΥΡΑΝΙΑ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ-ΠΑΠΑΔΑΚΗ: Κύριε Υπουργέ, με συγχωρείτε.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Αθανάσιος Λεβέντης): Παρακαλώ, μη διακόπτετε.
(...)
ΜΙΧΑΗΛ ΧΡΥΣΟΧΟΪΔΗΣ (Υπουργός Προστασίας του Πολίτη): Δεύτερον, θέλω να τονίσω αυτό που είπαν όλοι οι συνάδελφοι, ότι αν δεν επιλύσουμε ή δεν δρομολογήσουμε όλοι μαζί την επίλυση του κοινωνικού ζητήματος, το φαινόμενο της βίας θα οξύνεται. Αυτή δεν είναι μια δική μου σοφιστεία. Νομίζω ότι είναι ένα συμπέρασμα από όλες τις κοινωνίες.
Ένα ακόμη συμπέρασμα είναι ότι όταν καλλιεργούμε το φόβο και στη συνέχεια χάνουμε την ψυχραιμία μας, καμία κοινωνία δεν έχει επιλύσει τα προβλήματά της με το φόβο. Ψάξτε ιστορικά να δείτε αν υπάρχουν κοινωνίες και χώρες, οι οποίες επέλυσαν τα προβλήματά τους καλλιεργώντας τη φοβία και το φόβο. Αυτές οι περιγραφές του φόβου διαρκώς γύρω από ένα πρόβλημα, το οποίο όντως καλλιεργεί ορισμένες φορές τρόμο, νομίζω ότι δεν προσφέρει καμία υπηρεσία ούτε στην κοινωνία ούτε στον τόπο.
Επίσης, θέλω να σας παρακαλέσω πάρα πολύ –γιατί εγώ νομίζω ότι τελικά πρέπει να συνεννοηθούμε- στο εξής: Στα θέματα πρέπει να υπάρχει μία ολοκληρωμένη προσέγγιση έτσι ώστε, όταν παρεμβαίνουμε για την επίλυσή τους, να δίνουμε και λύσεις.
Θα απαντήσω σε κάποιες ερωτήσεις που έχουν τεθεί. Παραδείγματος χάριν, τι θα κάνουμε με το «Δουβλίνο ΙΙ». Ήδη έχει αρχίσει μια κουβέντα, μία αναδιαπραγμάτευση και πιστεύω ότι σιγά-σιγά θα οδηγηθούμε σε μία –θα έλεγα- αδράνεια προς το παρόν, σε μια αδρανοποίηση του «Δουβλίνο ΙΙ» σε πρώτη φάση και σε δεύτερη φάση –ενδεχομένως- σε μια αλλαγή του καθεστώτος.
ΣΠΥΡΙΔΩΝ-ΑΔΩΝΙΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ: Αυτό είναι καλό. Συμφωνούμε.
ΜΙΧΑΗΛ ΧΡΥΣΟΧΟΪΔΗΣ (Υπουργός Προστασίας του Πολίτη): Θα σας παρακαλέσω, κύριοι συνάδελφοι, τουλάχιστον θέματα που έχουν να κάνουν με το προσωπικό, θα μπορούσαμε να τα κουβεντιάσουμε.
Αυτό το θέμα εγώ το έχω συζητήσει με τους αστυνομικούς, με την ΠΟΑΣΥ, δηλαδή το θέμα των τραυματισμένων αστυνομικών, οι οποίοι δεν παίρνουν τα σαββατοκύριακά τους –τα πενθήμερά τους δηλαδή- και τα νυχτερινά τους και θα το δρομολογήσω και πολύ σύντομα θα πάρω απόφαση. Δεν χρειάζεται να το αναφέρετε.
ΑΣΤΕΡΙΟΣ ΡΟΝΤΟΥΛΗΣ: Κάντε το. Μπράβο.
ΜΙΧΑΗΛ ΧΡΥΣΟΧΟΪΔΗΣ (Υπουργός Προστασίας του Πολίτη): Είναι δέσμευσή μου. Νομίζω ότι προχθές ήταν μαζί ο κ. Γεωργιάδης …
ΣΠΥΡΙΔΩΝ-ΑΔΩΝΙΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ: Βεβαίως.
ΜΙΧΑΗΛ ΧΡΥΣΟΧΟΪΔΗΣ (Υπουργός Προστασίας του Πολίτη): …στο συνέδριο της ΠΟΑΣΥ και είπαμε ότι θα το λύσουμε το θέμα. Είναι δική μου δέσμευση –και το κλείσιμο- δεν είναι και πολλά τα χρήματα άλλωστε. Θα έλεγα ότι πιο πολύ είναι συμβολικό το ποσό, αλλά ουσιαστικό για τον κάθε ένα αστυνομικό ξεχωριστά.
Πράγματι, η συμμετοχή των αλλοδαπών στο έγκλημα τον τελευταίο καιρό είναι μεγάλη. Δεν είναι κρυφό αυτό. Εμείς τα δίνουμε τα στοιχεία.
ΑΣΤΕΡΙΟΣ ΡΟΝΤΟΥΛΗΣ: Ωραία! Αρχίζουμε να συνεννοούμαστε. Να τα πείτε και στον κ. Παπουτσή αυτά.
ΜΙΧΑΗΛ ΧΡΥΣΟΧΟΪΔΗΣ (Υπουργός Προστασίας του Πολίτη): Μισό λεπτό. Η Αστυνομία δίνει τα στοιχεία, δεν είναι τίποτα κρυφό, όπως και οι συλλήψεις που ανέφερε ο κ. Γεωργιάδης.
Βεβαίως, αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να πούμε «να, οι κακοί αλλοδαποί, πάρτε τους, αυτοί φταίνε για όλα τα θέματα». Απλώς πρέπει να δούμε τα αίτια που δημιουργούν το πρόβλημα και να τα επιλύσουμε. Γιατί αυτοί που είναι κακοποιοί αλλοδαποί, δεν είναι παράνομοι εδώ με την τυπική έννοια παράνομοι. Έχουν μπει στη χώρα, έχουν πάρει με έναν τρόπο μια νομιμοποίηση και είναι εδώ.
Προφανώς –επαναλαμβάνω- βρίσκονται εδώ για να εγκληματούν ή τους δημιουργήθηκε η ιδέα, η αίσθηση –όχι η ψευδαίσθηση- η αληθινή αίσθηση ότι μπορούν να εγκληματούν. Και υπάρχουν κάποιοι από αυτούς που χρόνια, όπως ήταν συγκεκριμένοι, πράγματι επιδόθηκαν σε εγκλήματα πολύ σκληρά και –το ξανατονίζω- συγκεντρώνουν και πολλά χρήματα.
ΦΩΤΗΣ ΚΟΥΒΕΛΗΣ: Κύριε Υπουργέ, βρέθηκαν προκηρύξεις;
ΜΙΧΑΗΛ ΧΡΥΣΟΧΟΪΔΗΣ (Υπουργός Προστασίας του Πολίτη): Όχι βέβαια, δεν υπάρχουν προκηρύξεις.
Επίσης, με ρωτήσατε για το θέμα της αστυνομικής στολής. Δεν υπάρχει καμία αλλαγή στη στολή. Επικοινώνησα, κύριε Πλεύρη, με τον Αρχηγό της Αστυνομίας. Δεν υπάρχει καμία αλλαγή στη στολή της Αστυνομίας ούτε καμία εντολή για αλλαγές. Συνεπώς, δεν πιστεύω ότι αυτή τη στιγμή το κρίσιμο ζήτημα για την Αστυνομία είναι οι στολές και όλα αυτά τα θέματα, τα οποία τέθηκαν.
Εγώ θα επανέλθω, επειδή εσείς επανήλθατε –και ο κ. Πλεύρης και η κα Παπανδρέου προηγουμένως- στο ζήτημα των αστυνομικών εκείνων, οι οποίοι έχουν βιαιοπραγήσει σε βάρος πολιτών. Κοιτάξτε, είπατε ότι αυτά τα καταδικάζετε. Αν τα καταδικάζετε, τότε γιατί τα αναφέρετε;
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΛΕΥΡΗΣ: Δεν θα το αποφασίσετε αυτό εσείς, κύριε Υπουργέ!
ΜΙΧΑΗΛ ΧΡΥΣΟΧΟΪΔΗΣ (Υπουργός Προστασίας του Πολίτη): Δεν αποφασίζω τίποτα εγώ. Εγώ εκφράζω την άποψή μου, την πολιτική μου θέση ως πολιτικός για ένα συγκεκριμένο ζήτημα. Ούτε καταδικάζω, ούτε δικάζω, ούτε παραπέμπω. Δεν είναι η δουλειά μου αυτή.

(...)

Αλλά δεν μπορούμε, να αφήσουμε ορισμένα πράγματα με τα οποία προσέξτε κύριοι συνάδελφοι, πετυχαίνετε ακριβώς το αντίθετο από αυτό που επιδιώκετε. Τι εννοώ; Θυμάστε τις ιστορίες της Θεσσαλονίκης θυμάστε εδώ ένα σωρό ιστορίες, θυμάστε τα προπέρσινα Δεκεμβριανά το τι έγινε και με τι μίσος μιλούσε ο κόσμος για την Αστυνομία. Για ποιο λόγο; Τι είναι η Αστυνομία; Ένα κομμάτι του ελληνικού λαού. 

Και έτσι ,λοιπόν, επανέρχομαι και λέω ότι όλοι ζητούν από την Αστυνομία να είναι τέλεια που δεν μπορεί να γίνει αυτό, ωστόσο έχει υποχρέωση να είναι όσο γίνεται πιο καλά εκπαιδευμένη και πιο καλά προετοιμασμένη επιχειρησιακά, διότι διαχειρίζεται ανθρώπινες ζωές. Από την άλλη, όμως, δεν πρέπει οι ίδιοι οι αστυνομικοί -κάποιοι ελάχιστοι- να διαμορφώνουν μια αρνητική εικόνα στον κόσμο για ένα Σώμα πενήντα πέντε-εξήντα χιλιάδων ανθρώπων.

Το θέμα της συνολικότερης αντιμετώπισης της εγκληματικότητας δεν μπορεί να είναι μια υπόθεση ρητορική, είναι μια υπόθεση σχεδιασμού. Και αυτό το σχεδιασμό εμείς τον έχουμε καταθέσει, τον έχουμε ανακοινώσει και αυτή τη στιγμή τον υλοποιούμε. Δεν είναι ούτε «ασπιρίνες», ούτε οι «παιδικές ασπιρίνες», είναι ένας σχεδιασμός και θα φανεί –δεν θέλω να πω τίποτε άλλο- από το αποτέλεσμα. Εγώ πιστεύω ότι το αποτέλεσμα θα είναι θετικό υπό την προϋπόθεση ότι όλοι μας πια αντιλαμβανόμαστε το μέγεθος του προβλήματος, στηρίζουμε την προσπάθεια που γίνεται, ακούμε την κριτική, ακούμε τη διαφωνία, διορθώνουμε, βελτιώνουμε, αλλά είμαστε εδώ για να παλέψουμε όλοι μαζί το ζήτημα.

Σας είπα ότι στο κέντρο της Αθήνας θα μοιραστεί σε λίγες μέρες ένα χαρτί σε όλους τους μετανάστες, που θα τους λέει ότι δεν μπορεί να συνεχιστεί αυτή η κατάσταση και ο καθένας θα αναλάβει τις ευθύνες του. Όποιος πιστεύει ότι μπορεί να μένει σε σπίτια εγκαταλελειμμένα, να νοικιάζει ιδιωτικά σπίτια ή να καταλαμβάνονται δημόσια κτίρια -όπου εκεί επαναλαμβάνω, υπάρχουν τεράστια θέματα δημόσιας υγείας- τότε προφανώς δεν ζούμε σε αυτή τη χώρα. Δεν το ανεχόμαστε.

Θα ξεκαθαρίσουν όλα τα πράγματα και το παρεμπόριο και η διακίνηση ναρκωτικών στην περιοχή και η πορνεία και ό,τι άλλο συντελείται. Δεν θα υπάρξουν βιαιοπραγίες. Από την άλλη πλευρά, όμως, δεν θα υπάρξει και ανοχή σε καθεστώς όπου δυσφημεί την πόλη μας και δημιουργεί και τεράστια προβλήματα στην κοινωνική ειρήνη. Θέλω να είμαστε καθαροί σε αυτό.
Σας παρακαλώ, όμως, πάρα πολύ επειδή αναφερθήκατε στον κ. Παπουτσή, ο κ. Παπουτσής ουσιαστικά εξειδίκευσε όσα είπα και εγώ. Είπε ότι έχουμε να αντιμετωπίσουμε ένα μεγάλο ζήτημα, την κρίση. Η κρίση έχει αποτελέσματα, έχει παραμέτρους, έχει συνέπειες. Την κρίση θα την πάμε όλοι μαζί. Εσείς και ο Αρχηγός σας, ο Πρόεδρος σας, εκδηλώσατε την συναίνεσή σας -με πολύ θάρρος- σε ένα κομμάτι αυτής της πολιτικής μας, εννοώ το κομμάτι της οικονομικής πολιτικής. Δώστε, λοιπόν και τη συναίνεσή σας και τη συμπόρευσή σας σε μια σειρά από ζητήματα τα οποία, όμως, πρέπει να τα επιλύσουμε στο κοινωνικό τους πεδίο και όχι απλά στο αστυνομικό. Γιατί το αστυνομικό είναι καταστολή -είναι στο τέλος- και αυτή διαχειριζόμαστε.
Πρέπει να απαντήσω στον κ. Κουβέλη για το θέμα που έθεσε. Δεν το ξέρω, θα το κοιτάξω και θα σας απαντήσω κύριε Κουβέλη. Δεν το γνωρίζω αν είναι έτσι. Εγώ δεν συμφωνώ πάντως να είναι έτσι, δηλαδή, να χορηγούνται με ευκολία άδειες οπλοφορίας. Διότι, έτσι καλλιεργείται και μια αντίληψη ότι θα λύσουμε τα προβλήματα μεταξύ μας μόνοι μας και να επαναφέρουμε πραγματικά μία άλλη εποχή.

Δεύτερον, αναφέρθηκε και πάλι ο κ. Πλεύρης στο ζήτημα του Αμαρουσίου. Δεν είναι κακό μήνυμα. Ο πεζός αστυνομικός μπορεί να είναι και άοπλος. Σε πολλές χώρες της Ευρώπης -όπως ξέρετε- δεν οπλοφορεί, μπορεί να είναι άοπλος. Δεν είναι ο μάχιμος αστυνομικός που δίνει τη μάχη με τους κακοποιούς, προς Θεού. Άρα, λοιπόν, δεν είναι κακό να είναι μη μάχιμος. Το κακό είναι όταν την ώρα που χρειάζεται μάχιμος αστυνομικός απέναντι στον κακοποιό, τότε η μάχη να είναι πραγματική και με την Αστυνομία να μπορεί να νικήσει. Αυτή είναι η διαφορά μας.

(...)

Επίσης, για τη Ριτσώνα δεν είμαι ο αρμόδιος Υπουργός. Θα πρέπει να απευθυνθείτε στον κ. Ραγκούση για το θέμα αυτό. Δεν έχω προετοιμασία γι’ αυτό το ζήτημα. Δεν είμαι πολιτικά προετοιμασμένος για να σας πω για τη Ριτσώνα ή για οτιδήποτε άλλο γύρω από αυτά τα ζητήματα. Ειλικρινώς, μπορείτε να απευθυνθείτε με ερώτησή σας στον κύριο Υπουργό Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η προσπάθεια που ξεκίνησε είναι στο πλαίσιο των δεσμεύσεων, όπως ανέφερα στην αρχή. Και οι δεσμεύσεις θα γίνουν πράξη. Εάν δεν γίνουν πράξη, τότε θα υπονομευθεί η κοινωνική ειρήνη. Και πρέπει να βελτιώσουμε σημαντικά τα ζητήματα, όπως αναφερθήκατε, για παράδειγμα, στο ζήτημα των φυλακών. Θα μπορούσα να πω πολύ περισσότερα από σας, πραγματικά πολύ περισσότερα και με πολύ περισσότερους επιθετικούς προσδιορισμούς.
Ωστόσο, το ζήτημα δεν είναι η περιγραφή. Το ζήτημα είναι να βελτιωθεί η κατάσταση μέσα στις φυλακές και από πλευράς ανθρώπινης, αλλά και από πλευράς ασφάλειας, όπως επίσης η καλή λειτουργία όλων αυτών των συμβουλίων που αποφασίζουν τελικώς την άδεια κάποιων ανθρώπων, που εγώ πιστεύω ότι τελικά είναι ένα θετικό μέτρο, αλλά πρέπει να υπάρχει αξιολόγηση, διαβάθμιση, σε ποιον δίνεις άδεια, με ποιες προϋποθέσεις, πότε του δίνεις κ.ο.κ.

Είναι, λοιπόν, στα πλαίσια των ρυθμίσεών μας. Εάν δεν αλλάξουμε, δεν θα βουλιάξουμε απλώς, αλλά θα καταστραφούμε, γιατί το συγκεκριμένο ζήτημα δεν χωρεί διαπραγμάτευση. Είναι κρίσιμο και αφορά όλους μας.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.