24 Ιουνίου, 2017

 

 

 


  
 

ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ
#55

3/2017

 

 

 

Θα το βρείτε σε βιβλιοπωλεία
και περίπτερα των εξαρχείων 
και σε αυτοδιαχειριζόμενους
κοινωνικούς χώρους.
[Αναλυτικά τα σημεία διακίνησης]


Για ταχυδρομική αποστολή του 
τρέχοντος ή παλαιότερων τευχών 
στείλτε mail στο
antifascripta@yahoo.com

 

 

 



 

ΞΑΝΑΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ
 

Martin Lux
  ANTIFASCIST '77
Σύντομη ιστορία του
βρετανικού αντιφασισμού
σε πρώτο πρόσωπο (1970-1980)

από τις εκδόσεις antifa scripta
  Ιούνης 2017

 

 

 

 


 

 

 

 

  intro

 

Έχει ειπωθεί υπό ελαφρώς διαφορετικές περιστάσεις, αλλά εξακολουθεί να ισχύει: Όποιος εκπλήσσεται που τα πράγματα τα οποία ζούμε είναι «ακόμη και στον εικοστό πρώτο αιώνα» δυνατό να συμβαίνουν, μπορεί να είναι σίγουρος για ένα πράγμα: η έκπληξή του -ίσως δυσάρεστη για τον ίδιο- είναι ελάχιστα χρήσιμη για οποιονδήποτε. Το περιοδικό antifa: πόλεμος ενάντια στον φόβο ήταν εξαρχής μέρος μιας επιστράτευσης των μικρών συλλογικών μας δυνάμεων προκειμένου να μην νιώθουμε πια έκπληξη. Άρα να μην νιώθουμε φόβο. 

Συνέχεια...

 

 

 Την Παρασκευή 30 Ιουνίου και το Σάββατο 1 Ιουλίου
η εκδοτική ομάδα antifa scripta θα βρίσκεται στην Καλών Τεχνών!



Στον πάγκο μας θα βρείτε:
-το νέο τεύχος του περιοδικού antifa - πόλεμος ενάντια στο φόβο [τεύχος 56]
-το βιβλίο του Martin Lux Antifascist '77, Σύντομη Ιστορία του Βρετανικού Αντιφασισμού σε Πρώτο Πρόσωπο, με νέα σελιδοποίηση [288 σελίδες]
-το βιβλίο Το Άλλο Εργατικό Κίνημα, Προλεταριακοί Αγώνες, Καπιταλιστική Αντεπίθεση και Εργατική Αυτονομία στη Γερμανία (1880-1974) των Karl Heinz Roth και Angelika Ebbinghaus [512 σελίδες + 48 σελίδες φωτογραφικό υλικό]
-παλιότερα τεύχη του περιοδικού μαζί με όλες μας τις εκδόσεις

 


Μνήμη, μετανάστες και ταξικός πόλεμος
τεύχος 55, 3/2017

 

1. Τα blogs είναι το αντίθετο της μνήμης
Το γεγονός ότι όλο και πιο πολλοί τείνουν να καταλαβαίνουν τον κόσμο με τον τρόπο που τους υποδεικνύουν τα blogs, δεν είναι ζήτημα που αφορά σκέτα τη φύση των νέων τεχνολογιών. Το διαρκές παρόν, οι πομποί και οι δέκτες που ενώνονται εις σάρκα μία, η πεποίθηση ότι η κατανόηση είναι ένα άθροισμα από κλικ, η ψευδαίσθηση ότι η πληροφορία είναι γνώση καθ’ εαυτή έχουν ταυτόχρονα και μια βαθιά ψυχολογική, σχεδόν μεταφυσική διάσταση· δρουν ως συγκολλητική ύλη μιας κοινωνίας που όσο περισσότερο αγνοεί την ιστορία της, τόσο περισσότερο καμώνεται ότι τα ξέρει όλα. Στην υπόθεση των αλβανών δεύτερης γενιάς που σχημάτισαν με τα χέρια τους το πουλί μέσα από τις τάξεις του ελληνικού στρατού, οι χρήστες των social media και οπαδοί των τηλεοπτικών δελτίων διέκριναν, σαν άλλοι ειδήμονες, «αλβανικό εθνικισμό», «μεγάλη Αλβανία» κι άλλα ηχηρά παρόμοια. Κι όμως: αντίστοιχα περιστατικά λαμβάνουν χώρα σε όλες τις δυτικές καπιταλιστικές κοινωνίες από το 1970 και μετά.

2. Το έργο της αστυνομίας σε μια μεταβαλλόμενη κοινωνία
Αντίθετα από τους αφελείς υπηκόους που λένε όλοι τα ίδια, νομίζοντας κάθε φορά ότι λένε κάτι φοβερά πρωτότυπο, οι ειδικοί των αφεντικών είναι αναγκασμένοι να σκέφτονται βαθύτερα – βασικά να προσφεύγουν στην ιστορία. Και είναι λογικό: δουλειά τους είναι να φροντίζουν για την κοινωνική συνοχή, να προλαμβάνουν κάθε πιθανή αιτία κοινωνικής έκρηξης και, αν αυτό δεν είναι δυνατόν, να καταφεύγουν στην καταστολή.
    Το Μάη του 2008, για παράδειγμα, ο σερ Ίαν Μπλαιρ, αρχηγός, τω καιρώ εκείνω, της βρετανικής αστυνομίας, πραγματοποίησε διήμερη ενημερωτική επίσκεψη στην Αθήνα, προσκεκλημένος των Ελλήνων μπάτσων. Αντίθετα με ό,τι θα περίμενε κανείς, η ομιλία του ήταν ένα πολιτικό σχέδιο δράσης για τη δημόσια τάξη του 21ου αιώνα.[1] Ο τίτλος  της ομιλίας του ήταν «Το έργο της αστυνομίας σε μια μεταβαλλόμενη κοινωνία» και θέμα της η ιστορία της διαχείρισης των μεταναστών στο πολυεθνικό Λονδίνο. Ευθύς εξαρχής, δηλαδή, ο Βρετανός μπατσοαρχηγός φρόντισε να ξεκαθαρίσει στους Έλληνες συναδέλφους του ότι οι κοινωνίες μας είναι μεταβαλλόμενες (γιατί τις μεταβάλλουν οι μετανάστες εργάτες) και πως έργο κάθε αστυνομίας που σέβεται τον εαυτό της είναι να ασχολείται με αυτές τις μεταβολές – κοινώς να αντιμετωπίζει τους μετανάστες εργάτες ως αντικείμενο αστυνομικής διαχείρισης. Ανάμεσα σε άλλα, ο Σερ Μπλαιρ προειδοποιούσε:
Οι κοινωνικές επιπτώσεις αυτών των αλλαγών (ενν. της εμφάνισης των νέων μεταναστευτικών υποκειμένων) δεν είναι δυνατόν να αγνοηθούν κατά το σχεδιασμό για την πιο αποτελεσματική χρήση των μέσων της αστυνομίας και των υπηρεσιών εφαρμογής του νόμου, στην Ελλάδα, τη Βρετανία, ή οποιαδήποτε άλλη δυτική δημοκρατία. Πρέπει να σκεφτούμε τον τρόπο με τον οποίο θα ασκήσουμε το έργο της αστυνόμευσης στις διαφορετικές κοινότητες που ζουν στις χώρες μας σε ένα περιβάλλον αυξανόμενης μεταναστευτικής δραστηριότητας (νόμιμης και παράνομης) και αυξανόμενου αριθμού αιτήσεων ασύλου. Οι κοινότητες αυτών των ανθρώπων δε μπορούν να αγνοηθούν ή να αφεθούν έρμαια στην πόλωση και τη ριζοσπαστικοποίηση.  ολόκληρο το κείμενο

 

νέες καταχωρήσεις/new entries:


1. Το έργο της αστυνομίας σε μια μεταβαλλόμενη κοινωνία
ή αλλιώς η ιστορία της διαχείρισης των μεταναστών στο πολυεθνικό Λονδίνο.
Η ομιλία του αρχηγού της μητροπολιτικής αστυνομίας σε κλειστή εκδήλωση που διοργάνωσε το ΕΛΙΑΜΕΠ και η βρετανική πρεσβεία στην Αθήνα το Μάη του 2008.
στη βιβλιοθήκη> τεκμηρίωση