21 Νοεμβρίου, 2014



  ΝΕΟ ΤΕΥΧΟΣ
#43

10/2014
 


 

Θα το βρείτε σε βιβλιοπωλεία
και περίπτερα των εξαρχείων
και σε αυτοδιαχειριζόμενους
κοινωνικούς χώρους.
[Αναλυτικά τα σημεία διακίνησης]


Για ταχυδρομική αποστολή του
τρέχοντος ή παλαιότερων τευχών
στείλτε mail στο
antifascripta@yahoo.com



 

 

 

 Antifa Διαδήλωση
Σάββατο 22 Νοεμβρίου
Πλατεία Χαλανδρίου
12:00π.μ.

 

 

 

 

 

 

 

 


 

 

 

 

  intro

 

Έχει ειπωθεί υπό ελαφρώς διαφορετικές περιστάσεις, αλλά εξακολουθεί να ισχύει: Όποιος εκπλήσσεται που τα πράγματα τα οποία ζούμε είναι «ακόμη και στον εικοστό πρώτο αιώνα» δυνατό να συμβαίνουν, μπορεί να είναι σίγουρος για ένα πράγμα: η έκπληξή του -ίσως δυσάρεστη για τον ίδιο- είναι ελάχιστα χρήσιμη για οποιονδήποτε. Το περιοδικό antifa: πόλεμος ενάντια στον φόβο ήταν εξαρχής μέρος μιας επιστράτευσης των μικρών συλλογικών μας δυνάμεων προκειμένου να μην νιώθουμε πια έκπληξη. Άρα να μην νιώθουμε φόβο. 

Συνέχεια...

 

 

 


Στρατόπεδα συγκέντρωσης σε κάθε γειτονιά
τεύχος 43, 30/10/2014

Εδώ και πάνω από μια δεκαετία το ελληνικό κράτος έχει αναλάβει επίσημα το ρόλο του πορτιέρη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι πόλεμοι στο Αφγανιστάν και το Ιράκ στην αυγή του 21ου αιώνα σηματοδότησαν την αρχή μιας “διεθνούς καριέρας” για τους μηχανισμούς του ελληνικού κράτους• δηλαδή, τη μαζική διαχείριση εκατοντάδων χιλιάδων παρανομοποιημένων μεταναστών. Λόγω της γεωγραφικής του θέσης, το ελληνικό κράτος βρέθηκε “την κατάλληλη στιγμή στο κατάλληλο σημείο”. Την εποχή που έμπαιναν μπροστά πολεμικές συγκρούσεις, οι οποίες ακόμα κρατάνε και απλώνονται σε χώρες της Ασίας, της Βόρειας Αφρικής και τη Μέση Ανατολή, αυτή η μικρή γαλανόλευκη κουκκίδα ήξερε ότι βρισκόταν στη “σωστή” μεριά του χάρτη κι είπε να αξιοποιήσει στο έπακρο τις συντεταγμένες της. Και κάπως έτσι είδαμε τους δρόμους όλης της χώρας να πλημμυρίζουν σιγά σιγά με κάθε είδους μπάτσους. Και κάπως έτσι είδαμε στάβλους και εγκαταλελειμμένα στρατόπεδα ή κτήρια μπατσοσχολών να γίνονται στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών.

Οι γενναιόδωρες χρηματοδοτήσεις της Ε.Ε (αξίζει μόνο να αναφέρουμε ότι για το 2013 το ελληνικό κράτος τσέπωσε 82,7 εκατομμύρια ευρώ από το Ευρωπαϊκό Ταμείο για τους Πρόσφυγες, το Ταμείο Επιστροφής και το Ταμείο Εξωτερικών Συνόρων[1]), καθώς κι η πολύχρονη εμπειρία των μπατσο-μηχανισμών στη “φιλοξενία” μεταναστών αποτελούσαν εγγύηση επιτυχίας. Πολλά χρόνια πριν την επίσημη πρώτη της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, το ελληνικό κράτος έβλεπε την αστυνομική διαχείριση των μεταναστών ως μια δουλειά με μέλλον. Σήμερα, οι έλληνες υπουργοί συνεχίζουν να υπενθυμίζουν κάθε τρεις και λίγο το “έργο που επιτελείται” και να διεκδικούν διαρκώς νέα “πακέτα στήριξης”. Τον Ιούλιο που μας πέρασε, οι κύριοι Κικίλιας και Βαρβιτσιώτης ξενάγησαν την Ευρωπαία Επίτροπο Σεσίλια Μάλμστρομ στο στρατόπεδο συγκέντρωσης της Μόρια στη Λέσβο. Μια τυπική, βαρετή αγγαρεία θα έλεγε κανείς. Και ίσως να ήταν. Όμως ο υπουργός Ναυτιλίας κύριος Βαρβιτσιώτης δεν έχασε την ευκαιρία και δήλωσε: “αυτό που χρειαζόμαστε και ζητάμε αυτή τη στιγμή είναι περισσότερα κονδύλια (...). Η Ελληνική Κυβέρνηση, υπό την καθοδήγηση του Αντώνη Σαμαρά, έθεσε το ζήτημα της παράνομης μετανάστευσης ως κυρίαρχο για τη χώρα διεθνώς”[2]. Σαν να λέμε, “ρίξτε κανένα φράγκο γιατί εδώ κάτω ασχολούμαστε με σοβαρά ζητήματα κι έχουμε έξοδα”.

Να, λοιπόν, πώς τα πλέον ευαγή ιδρύματα αυτής της χώρας, όπως για παράδειγμα η ΕΛ.ΑΣ, έχουν βρεθεί να διαχειρίζονται τεράστια κεφάλαια και να ασκούν μέσω αυτών μια κάποιου είδους “κοινωνική πολιτική”. Αν κάποτε ο ευρωπαϊκός ουρανός έβρεχε επιδοτήσεις για την αγορά γεωργικών μηχανημάτων, σήμερα πέφτει χρήμα για την κατασκευή, φύλαξη και συντήρηση στρατοπέδων συγκέντρωσης. Πεδίο δόξης λαμπρό για μικρά και μεγάλα αφεντικά, λιγότερο ή περισσότερο ακραιφνείς φασίστες που έχουν και μια επιχειρησούλα, ΜΚΟ και φιλάνθρωπους όλων των τάσεων. ολόκληρο το κείμενο

 

νέες καταχωρήσεις:

 
1."Θα το λειτουργεί η αστυνομία μόνο;"
η καούρα των μκο στη Λέσβο για το στρατόπεδο συγκέντρωσης